Recensies







Recensies Hier zijn de recensies die ik geschreven heb. Art For The Ears is een onafhankelijk magazine dus wat ik schrijf is mijn eerlijke mening. Ik ga niet iets positiefs schrijven als ik daar niet achter sta. In elke recensie probeer ik een beschrijving te geven van wat je kunt verwachten, plus mijn eigen mening. - advertentie - Veni Domine - The Album Of Labour, Rivel Records Sinds het debuut Fall Babylon Fall werd uitgebracht, heb ik een hoge dunk van Veni Domine. Met massieve riffs, aparte melodie�n en een uitstekende instrumentenbeheersing, is die schijf een onvergetelijk progressief metal album. Nu, twaalf jaar later, is The Album Of Labour uitgekomen. Op het vierde album kun je nog steeds de kenmerken van Veni Domine beluisteren: het gitaargeluid, de melodie�n en de hoge zang. Er zijn zelfs riffs die sterk die je van eerdere albums kunt herkennen. The River Of Life II, bijvoorbeeld, heeft een riff die behoorlijk overeenkomt met een riff die in Chronicles Of The Seventh Seal van het debuut album gebruikt werd. Maar, op dit album is Veni Domine beslist geen copy van de band die ze twaalf jaar geleden waren. The Album Of Labour is misschien wel het meeste gevarieerde album tot nu toe, met hele andere elementen. Er is zelfs een bluesnummer op de plaat te vinden (Deep Down Under), net als een nummer waarin de keyboard domineert. Waar ik nog het meest van onder de indruk ben, is het gitaar werk. Gitarist Torbj�rn Weinesj� is een meester op gitaarhals. Hij weet hoe hij een strakke riff moet spelen, en hoe hij allerlei wazige geluiden en solo's uit zijn gitaar moet toveren. Toch ben ik van mening dat de songwriting van de eerste twee albums onovertroffen is gebleven. Het drumwerk is naar mijn smaak ook nog eens te lusteloos. Een beetje double bass hier en daar zou ik niet erg vinden. Maar, over het geheel genomen is deze schijf behoorlijk goed. Kwa geluid is het een keurige productie. Het kostte jaren voor The Album Of Labour werd uitgebracht. Ik ben blij dat het eindelijk zover is. Veni Domine is een band om terug te verwelkomen! Fort Knox Amsterdam - Demo 2004, Eigen Beheer Deze demo is een voorproefje op het album dat later dit jaar moet verschijnen. Er staan drie nummers op. Fort Knox Amsterdam speelt hardcore met funky en ska elementen. Straitjacket, bijvoorbeeld, begint met funky muziek en rap-achtige zang. Maar de muziek wordt heftiger in het refrein. Het derde nummer, Awake, is volgens mij het beste nummer. De productie zou veel beter kunnen zijn. Maar, uiteraard, dit is maar een demonstratie van wat nog gaat komen... The Awakening - Darker Than Silence, Intervention Arts/Youngside Records Ik herinner mij dat ik het vorige album, Roadside Heretics recenseerde, waarbij ik zei dat The Awakening nooit een gothic metal band zal worden. Nu ik naar Darker Than Silence luister, wordt bewezen dat ik dit moet nuanceren. Sinds de release van het debuutalbum Risen in 1997, is de belangrijkheid van elektrische gitaren en distortion toegenomen. De meerderheid van de songs op Darker Than Silence bevat heftig gitaarwerk. Nummers als One More Crucifixion, The Needle And The Gun, Armageddon Style en Animal zijn heftige, donkere tracks. Maar toch wil ik de band niet als gothic metal bestempelen omdat er nog altijd een andere kant van de band is. Dit blijkt in nummers als Self en Page 13, die atmosferische rock songs zijn. Een paar nummers zijn minder interessant, maar over het geheel genomen kan ik zeggen dat Darker Than Silence een geweldig album is die na een paar keer beluisteren beter gaat klinken. Een advies: speel 'm luid af! Param�cium - Echoes From The Ground, Veridon Music Het is lang wachten geweest sinds de release van A Time To Mourn, het derde album van Param�cium. Eindelijk kun je Echoes From The Ground krijgen. Hierop staan zeven songs met berouwvol-klinkende, depressieve doom metal. Deze schijf is tevens een concept album gebaseerd op Henry Barclay, een jonge Engelsman die naar bewijs voor de historische juistheid van zijn geloof zocht. Dat was in 1864. In het eerste nummer, Night Fears Morning, reist Barclay af naar Palestina. In dit nummer kun je zanger Andrew Tompkins helder horen zingen. In meer nummers zingt hij zo, naast de grunts. Er is ook een sopraan te beluisteren (Tracy Bourne). Viool werd aan het geheel toegevoegd om de treurende sound te onderstrepen. Param�cium levert met Echoes From The Ground weer een interessante doom metal plaat af. De depressieve atmosfeer zal waarschijnlijk niet zoveel mensen aanspreken, noch het langzame tempo en de monotone riffs. Toch zijn het deze elementen waarom ik de plaat wel kan waarderen. Geweldige muziek als je in een depressieve stemming bent. Deep Insight - Itch, Fullsteam Records Dit is de eerste single van het nieuwe album Red Lights, White Lines. Itch is een prima melodieuze rock song met rustige, akoestische stukken voor de verzen, en een muur van gitaargeweld in het refrein. Het refrein zelf is best pakkend. Zanger Jukka moet het helemaal vanuit z'n tenen halen! Itch rockt! Deep Insight - Red Lights, White Lines, Fullsteam Records Wauw, ik ben gewoon onder de indruk als ik de eerste geluiden van het nieuwe Deep Insight album hoor. Het openingsnummer Three-Ring Circus is een geweldige, stevige rock song. De daarop volgende nummers bewijzen dat ik het niet mis heb. Red Lights, White Lines is een album met heftige rock/emo van de bovenste plank. Alles aan dit album klopt: de liedjes, de producties, de instrumentenbeheersing, etc. Een prima vooruitgang sinds het vorige album (Ivory Tower). Veel songs zouden het volgens mij goed op de radio kunnen doen als ze op single werden uitgebracht. Hurricane Seasons (die met doet denken aan REM), Failsafe, Itch en andere nummers zijn goede melodieuze rock songs die waarschijnlijk de tand des tijds zullen doorstaan. De elf nummers vullen 41 minuten. Duimen omhoog voor Deep Insight! Callisto - True Nature Unfolds, Fullsteam Records Om je een idee te geven van wat voor een soort album dit is, zal ik je vertellen dat er tien nummers op staan die tezamen 58 minuten vullen. Twee nummers zijn instrumentaal. En het nummer met de kortste tekst (Storm: "the roaring floods shall come; before the never ending sea") is ook het langste nummer met ruim negen minuten. True Nature Unfolds is een album vol geluiden: chaotisch, meeslepend, dromerig, agressief. Hieraan wordt ook bijgedragen door extra elementen die aan het geluid worden toegevoegd, zoals slideguitar, glockenspiel, cello en vrouwelijke zang. Deze beschrijving mist nog het vitale element. Callisto speelt metalcore met rauwe, schreeuwerige vocalen. De muziek wordt nooit snel. De productie is goed want alle elementen komen goed uit de verf. Soms zijn er schitterende momenten, bijvoorbeeld in de song Cold Stare. Persoonlijk geef ik nog de voorkeur aan de Ordeal Of The Century EP aangezien die meer song gericht was. Ik zou het ook niet erg vinden als ze zo nu en dan het tempo opschroefden. Frosthardr - Makteslos, Momentum Scandinavia Deze EP met vijf tracks van Frosthardr is een smeltkroes van verschillende black metal stijlen. Soms hoor je snelle, old school black, andere keren doomy stukken of atmosferisch materiaal. De variatie doet me denken aan Return Of The Black Death van Antestor, hoewel Makteslos een hele andere productie is. Deze nummers zijn ook behoorlijk lang. Afgezien van de intro en de outtro track, zijn de overige drie nummers tussen de zes en negen minuten lang. De geluidskwaliteit is echt goed te noemen. Deze EP bevat geweldige geluiden. Drottnar - Anamorphosis, Momentum Scandinavia Drottnar begon in 1996 onder de naam Vitality. Na de opnames voor een demo werd de naam veranderd in Drottnar, waarna weer een demo werd opgenomen. Deze demo's werden gebruikt voor het eerste album, Spiritual Battle. Anamorphosis is het vervolg, dat in 2002 werd opgenomen. In feite is het een EP met daarop drie songs en een intro track. Over het geheel genomen is Drottnars muziek een zeer basale vorm van black metal, zonder de toevoeging van extra's als keyboards. Alleen wordt er zo nu en dan gebruik gemaakt van viool. Van mij mogen ze dat verder uitwerken. Hoewel de muziek voornamelijk een gitaar/bas/drums soort black metal is, heeft het geen schelle sound. Er is een variatie van snelle, mid-tempo en langzamere stuken. Hoewel Drottnar niet slecht is, maken hun songs toch geen indruk op mij. Crushead - Can You Handle This?, Gerth Music Explicit Content, de vorige CD van Crushead, heeft eindelijk een vervolg gekregen. Crushead is een Duitse band die zichzelf muzikaal omschrijven als Crunch 'n Roll. Het is voornamelijk melodieuze rock muziek met soms rap invloeden (zoals in Doubt). Ze beweren ook be�nvloed te worden door hardcore en crossover. Dit is niet erg duidelijk op Can You Handle This? Het is vooral stevige rock en pakkende zanglijnen die op dit album hand in hand gaan. De combinatie van heldere zang en rap met rock doet me denken aan DC Talk. Het resultaat is een prima Duitse productie. De uitspraak van het Engels van de zanger zou wel wat beter mogen. Enkele van de nummers die ik best kan pruimen, zijn Ready For Take Off, Cuts Like A Knife en Behind The Curtain. Blindside - About A Burning Fire, Elektra Nadat ik het titelnummer van dit vierde album gedownload had, was ik ervan overtuigd dat Blindside terug zou gaan keren naar het geluid van hun tweede album (A Thought Crushed My Mind). Ik verwachtte rauwe en wilde hardcore met veel geschreeuw en wat heldere zang. Hoewel deze hardere elementen wel degelijk op About A Burning Fire aanwezig zijn, domineren toch vooral de emocore elementen. Na een keer luisteren is al duidelijk dat Blindside weer een prachtplaat heeft gemaakt, zowel qua geluid als qua songs. Het is een mix van krachtige rock met melodie die overtuigt in nummers als After You're Gone, Follow You Down en Across Waters Again. Twee keer doet de band het wat rustiger aan. In deze twee songs hoor je ook instrumenten als trompet (in Roads) en cello en viool (in Shekina), die zo iets aan de curiositeitswaarde van het album toevoegen. En dan vergeet ik bijna te vermelden dat Billy Corgan van de Smashing Pumpkins ook nog aan een nummer heeft meegedaan. Je kunt hem horen in Hooray, It's LA!. Geweldig materiaal! Fearful Symmetry - A Loss Of Balance, Serpent Media Laat ik meteen vanaf het begin zeggen dat dit album niet in het format van Art For The Ears past. Fearful Symmetry is een ander stukje vleesgeworden muzikale inspiratie van Jimmy P. Brown II, bekend van de Christelijke metalband Deliverance. A Loss Of Balance werd via zijn eigen label Serpent Media uitgebracht. Deliverance fans die hopen heftige gitaren te zullen horen, zullen teleurgesteld worden. Het nieuwe album van Fearful Symmetry is een puur elektronisch album. Dit is al duidelijk in een nummer als Tension. Toch heeft dit nummer een donker geluid die je misschien zal aanspreken. De zang van Jimmy Brown doet sterk denken aan de zanger van Marilyn Manson. Maar als je denkt dat Fearful Symmetry klinkt alsof Marilyn Manson elektronisch is gegaan, dan heb je het weer mis. Het titelnummer is een dance nummer van midden jaren negentig, maar met een andere benadering wat betreft zang. Dit is muziek die je als verouderd zou kunnen beschouwen, tenminste, hier in Europa. Aan de andere kant, je kunt het ook zien als een stukje nostalgie. In feite kan ik best een aantal nummers van de CD waarderen. Remission - Including You, Feedback Records Remission is een nieuwe band uit Zweden die pop/rock spelen. Het is het soort muziek om er op een warme zomeravond naar te luisteren, omdat het vrolijke, vriendelijke muziek is. Verwacht niet iets heftigs of up-tempo. De vriendelijkheid zit 'm vooral in de vrolijke melodie�n en de makkelijk mee te zingen refreinen. Zoals in His Call. Behalve gitaar, bas en drums worden ook keyboards gebruikt, zodat de songs meer body krijgen. De nummers worden vervolgens nog meer poppy als de andere bandleden samen met zanger Samuel Haglund meezingen. Maar dit soort vrolijke muziek past niet altijd bij de teksten. On That Hill is een song die schreeuwt om iets dat droeviger klinkt. Toch klinkt de muziek zo aantrekkelijk en pakkend dat ik niet lang klaag. Een deel van dit materiaal rockt wat meer dan de rest. Het titelnummer is een van de stevigere nummers. Het zijn vooral de keyboards die aan de sfeer van het nummer bijdragen. Including You is een prima start voor een jonge en nog in ontwikkeling zijnde band. Niet alle songs overtuigen mij, maar het titelnummer en On That Hill wel. Laat de zomer maar beginnen! Fire Fly - Pre-production demo, Eigen beheer Ok�, deze schijf vind je niet in de winkel. Het is een voorproductie met vier nummers van het aankomende album. Je kunt deze nummers van het internet downloaden. De nieuwe songs laten een heftiger Fire Fly horen. Ze combineren nog steeds rustiger stukken met heftige passages en elektronische invloeden. Het resultaat is indrukwekkende atmosferische rock muziek met verschillende, maar prachtige muzikale landschappen. Geen van de nummers is zo pakkend als Blue Eyed Boy van de vorige demo, maar ze zijn wel aantrekkelijk. The Rick Ray Band - Night Of The Living Dedicated, Neurosis Records De nieuwste gebrande CD van The Rick Ray Band heeft weer 60+ minuten lang seventies progressive rock te bieden. Er zijn drie leadzangers (Phil Noch, Rick Ray en Gary Wood) op deze uitgave. Zij doen elk drie nummers. Op dit album kun je elf nummers horen. Als je even rekent, weet je dat er twee instrumentale nummers op de plaat staan. Als een deejay luister ik naar een album vanuit een deejay perspectief. Het eerste dat dan opvalt, is de lengte van enkele nummers. Ik luisterde naar The Civilized War en dacht 'dit zou misschien wel cool zijn om airplay te geven', maar daarna zag ik al dat het nummer twaalf minuten duurt. Niet erg passend. Gelukkig bevat het album nummers die vriendelijker voor de radio zijn, zoals Wired Wrong, een hard rockend nummer. Er zijn zat fraaie gitaarsolo's op Night Of The Living Dedicated, maar ook fluitinstrumenten. Over het geheel genomen is dit mijn favoriete Rick Ray Band album tot nu toe. Ik laat me misschien nog eens verleiden om dat twaalf minuten lange nummer te draaien. Shaphal - Satanic Operation In Horror Dreams, Eigen beheer Als je luistert naar de eerste paar intro's, zul je denken dat Shaphal een elektronisch artiest is. Echter, Shaphal is een metalband uit Brazili�. De bezetting bevat onder andere Arnon Mello, voorheen bekend van South Diesel. Shaphal speelt metal met enkele progressieve elementen, doordat ze elektronische muziek combineren met metal. Dit is vooral duidelijk in de eerste twee nummers en in Stronger Than All. Ander materiaal op deze EP is meer rechttoe-rechtaan, zoals Nobody Seperates met zijn galopperende riffs. De elektronica in de muziek voegen vooral toe aan het algehele donkere geluid. Hoewel de geluidskwaliteit van de opname nogal verbeterd zou kunnen worden, is het verfrissend een band te horen die bereid is nieuwe elementen toe te voegen aan het anders zo conservatieve metalgeluid. The Narrow - Selfconscious, Intervention Arts/Youngside Records Hier is een nieuwe band uit Zuid Afrika die in 2001 gevormd werd. Vanaf de eerste zanglijnen kun je horen door welke band The Narrow is be�nvloed: Rage Against The Machine. Maar be�nvloed worden door is niet hetzelfde als het zijn van een kopie. Op Selfconsious hoor je een interessante combinatie van rap, rock, nu-metal, hardcore en elektronica. Zanger Hano heeft vier jaar lang vocale training gehad bij een opera koor. Zijn kunsten zijn goed te beluisteren in The Banded. Van dit nummer bestaat ook een videoclip die op het multimedia deel van deze CD te zien is. Het multimedia deel bevat ook vier breakbeat songs. Een stuk heftiger zijn de nummers op het album zelf. Er zijn elf songs, plus een remix van The Banded. Het is muziek met veel variatie: rustige stukken, heftige stukken, verschillende stijlen, etc. Nummers als The Banded en Gracious Creatures klinken heel aantrekkelijk. The Narrow is daarom een band waarvan we de komende jaren hopelijk nog meer zullen gaan horen. Ashton Nyte - Sinister Swing, Intervention Arts/Youngside Records Gothic rock band The Awakening is Ashton Nyte. Hij schrijf alle muziek, neemt alle instrumenten op en doet de zang. Hij produceert ook nog eens alle albums van The Awakening. Dit kan de vraag oproepen waarom hij de behoefte zou voelen een solo album op te nemen, want The Awakening is all een 'one-man-show'. Echter, The Awakening werkt met een zeker format dat rock geori�nteerd is. Op Sinister Swing laat de artiest Ashton Nyte een andere kant van zichzelf zien, hoewel het niet totaal anders is. Het dominerend element van Sinister Swing is elektronische muziek. Dit element was bij The Awakening ook altijd aanwezig in de rock muziek. Omdat deze muziek veel rustiger is dan het materiaal dat ik doorgaans gewend ben van Nyte te horen, past het niet echt in het format van Art For The Ears. Ik ben niet eens echt een expert op dit gebied. Comeback Kid - Turn It Around, Facedown Records Comeback kid uit Canada levert met hun debuut een high energy pakket af. Het album verscheen in maart 2003. Het eerste nummer is pure hardcore power. Verwacht geweldige old school hardcore, compleet met gang vocals. De agressie in songs als Never Fade en Lorelei werkt zeer aanstekelijk. Ook de leadzang (van Kyle Profeta) past perfect bij deze muziek. Het is niet erg origineel, of complex, maar Comeback Kid overtuigt met een stukje kwaliteit. Het enige minpuntje is dat de CD slechts 28 minuten duurt. Junker J�rg - Ignite The Machine, Youngside Records Ignite The Machine werd in 2002 uitgebracht. Het album bevat tien krachtige en groovy metal songs, een semi-ballad (In You I Believe), en een kort intermezzo. Vergeleken bij het debuut van de band, klinkt Junker J�rg meer in de richting van een nu-metal band als Limp Bizkit, maar zijn ze ondertussen toch meer metal gericht. Vaak kun je rauwe vocalen horen, afgewisseld met rapachtige zang in de verzen, en heldere zang in de refreinen. Het is moeilijk voor mij om een goede recensie van deze plaat te geven. Met dit soort muziek word ik overstelpt door het gevoel dat als je ��n nummer gehoord hebt, je ze allemaal hebt gehoord. Dus, het beste kun je nog naar de winkel gaan en de CD beluisteren. Beste nummers om het mee te proberen, zijn Storm en Crutch. Over het geheel genomen is de productie beter dan het debuut. The Awakening - Sacrificial Etchings (selected works 1996-2002), Intervention Arts Na vier albums en drie EP's in zeven jaar tijd, moet Intervention Arts gedacht hebben dat het tijd werd voor een compilatie van het oude materiaal. Echter, er staan geen nummers van twee van de EP's op deze CD. Het album begint met het bekende The Dark Romantics, zo'n beetje het lijflied van The Awakening. Dit gothic rock nummer heeft de kenmerkende donkere sound, terwijl de excentrieke vocalen van Ashton Nyte perfect daarin passen. Zoals je kunt verwachten, laat deze compilatie verschillende aspecten van de band zien. Martyr van de Fountain EP is een geweldig atmosferisch rock nummer die ik heel goed kan verteren. Amethyst is een donkere piano ballad, en de nog niet eerder verschenen track Vampyre Girl is een stevige gothic rock song. Er zijn ook elektronische elementen in de muziek. Dit album bevat vijftien nummers van deze getalenteerde band. The Awakening - Roadside Heretics, Intervention Arts/Youngside Records Met het meest recente studioalbum van The Awakening heeft het brein achter deze eenmansformatie, Ashton Nyte, enkele metalinvloeden toegelaten bij de gothic rock muziek waarmee hij bekend is geworden. Dit is duidelijk in het tweede nummer, Mirror Tricks, wanneer een gitaar met distortion aan de donkere rock wordt toegevoegd. Echter, The Awakening zal nooit een gothic metal band worden. De metal invloed is een welkom nieuw element die Ashton Nyte gebruikt bij het componeren van muziek. Er zijn nog een paar stevigere nummers op de plaat, maar ook songs die best rustig zijn (zoals Cover). De teksten zijn po�tisch. Je moet ze heel zorgvuldig lezen om te beginnen te begrijpen wat ze te betekenen hebben. Roadside Heretics kwam in thuisland Zuid Afrika in oktober 2002 uit. Wat ik nog even wil melden is de prachtige voorkant van de CD. Fort Knox Amsterdam - Demo 2002, Eigen beheer Deze demo CD is de tweede demo van Fort Knox Amsterdam (FKA). In tien minuten tijd krijg je een goede indruk van de muziek van deze band, hoewel de geluidskwaliteit is alsof het live in de studio werd opgenomen. FKA mixt punk rock energie met funk, ska en rap. De bezetting bevat onder andere Terry Knox, die lang geleden in NLM zat. Deze demo zal de wereld niet veranderen, maar het zou de eerste stap naar iets beters kunnen zijn. Een nieuwe demo en een heus album worden verwacht... Junker J�rg - Diet Of Worms, Cellar Records Hoewel ik al eerder over Junker J�rg had gehoord, omdat ze met Disciple hadden getoerd, had ik nog niet eerder hun muziek beluisterd. Diet Of Worms was hun debuut uit 2000. De dertien nummers op de CD laten een band horen die groovy metal spelen. Hoewel ik niet echt kick op deze vorm van metal omdat het me al gauw de keel uit gaat hangen, zijn er waarschijnlijk zat mensen die hierop zitten te wachten. De opname is best aan te horen, en de instrumenten worden behoorlijk bespeeld (vooral de bassist verdient een compliment). Je kunt rapachtige zang horen, heldere vocalen en wat geschreeuw. Terwijl ik naar Diet Of Worms luisterde, kon ik vooral de nummers waarderen die net even anders zijn. Nummers als Autibionic (met gitaarsolo), Dunamis en Lamentation (eindelijk een nummer met een uptempo gedeelte...). Dit is gespierde rockmuziek voor wie ervan houdt. I Am - xthree.one.four, Eigen Beheer Muziek van de Faroe Eilanden (ergens tussen Schotland en IJsland) is een zeldzaam fenomeen. Om muziek van zo'n verweggistan te horen, kan ik er niets aan doen dat ik me afvraag of het mager geproduceerd spul is. Nou, mijn scepsis werd niet bevestigd. Xthree.one.four is een zeer degelijk product van vijf muzikanten die weten hoe ze een geweldig nummer moeten schrijven. I Am speelt moderne rock met Engelse teksten. Alleen een nummer werd gezongen in dat rare taaltje van hun waarmee ze blijkbaar in staat zijn met elkaar te communiceren. Verwacht leuke melodieuze rock met veel harmonieuze zang. Er zijn zowel heftige als rustige momenten. De instrumentbeheersing is heel wat beter dan ik verwacht had. Het is moeilijk te zeggen welke songs ik het meest mag, maar Why Do You (met een prima gitaarsolo), Drowning On Land en Heaven Is My Goal zijn beslist de moeite van het beluisteren waard. Hoewel I Am een beetje aan de lichte kant is voor mijn gebruikelijke muzikale dieet, bewijzen ze dat de Faroe Eilanden iets te bieden hebben. Tower - Turn The Page, Front Row Seat Media Tower is een nieuwe naam in de hardrock. Maar het stickertje op de voorkant van de CD informeert al even heel prettig dat het gaat om een hobbybandje van Jerry Gabriel. Hij zong op het meest recente album van Joshua Perahia. Hij is op z'n minst een garantie dat er prima hardrock zang op het album staat, precies zoals het moet klinken: krachtig, gepassioneerd en rauw. Maar het schrijven van songs blijkt ook uitstekend te gaan bij deze jongens. Turn The Page is een album met een klassiek hardrock geluid waarop je goede, oude rock nummers en een paar ballads kunt verwachten. Er staan prachtige gitaarsolo's op ook. Het album begint meteen goed met I'd Give You My Life. Er staan tien songs op het album die de fans van het laatste Joshua Perahia album zeker zullen aanspreken. Ik vind niet elke song goed, maar er staat een paar coole songs op de plaat, zoals Say A Prayer, de ballad Rain en Doesn't Really Matter.