Recensies 2000-II







Recensies 2000-II Rob Rock - Rage Of Creation, Massacre Records De voormalige zanger van Impellitteri, Rob Rock, heeft nu eindelijk een solo album uitgebracht waarop hij zijn zangtalent laat horen. Rage Of Creation werd mede geproduceerd door Roy Z die ook werkte aan de nieuwste plaat van Rob Halford en die Bruce Dickinson's producer was. Roy deed verder het gitaarwerk op dit schijfje en schreef mee aan de songs. Resultaat is dan ook een plaat van hoge kwaliteit met daarop elf heavy metal nummers. Het begint met een kort instrumentaaltje dat over gaat in de powermetal kraker The Sun Will Rise Again. Dit nummer is vol energie, uptempo, en met Rob's uitstekende zangwerk. Meer modernere klanken zijn te horen in Judgement Day met Roy Z's donkere gitaarklanken. Toch heeft het een echt heavy metal geluid dat velen zullen waarderen. Er is een variatie op dit zilveren schijfje dat best aangenaam is. Je hoort power metal en melodieuze metal van de bovenste plank. Er is ook een cover van de song Eagle van Abba en de plaat eindigt met een episch metal nummer genaamd Forever. De gitaarsolo's werden kunstig gespeeld vol arpeggio's en snarenracerij. Twee solo's werden door Jake E Lee (Ozzy Osbourne, Badlands) getoverd. Mijn favoriete nummer is Streets Of Madness, een nummer dat zich makkelijk kan meten met de grootste hits van Iron Maiden. Het heeft galloperende riffs en een refrein waarbij je mee kunt schreeuwen. Rage of Creation is waarschijnlijk mijn favoriete metal album van 2000! Living Sacrifice - The Hammering Process, Solid State Records Een plaat van Solid State met hoge verwachtingen, dat is wel wat je kunt zeggen van The Hammering Process. Met het uitbrengen van Reborn, Living Sacrifices vorige album, wist de band heel wat nieuwe en enthousiaste fans te winnen en zo inspireerde ze ook talloze harde bands over de hele wereld. The Hammering Process werd gemaakt door een band met een nieuwe samenstelling. De Truby broers zijn er vandoor gegaan. In hun plaats zijn drie personen gekomen. Twee van hen waren eens lid van Eso-Charis toen die band in 1998 het Brainwave Festival aandeed. De vernieuwde band presenteert tien songs op de nieuwe plaat. De muziek is vol met zware metal grooves, hees geschreeuw en zwaar ploegende gitaren. Snelheid is zeldzaam . De productie van Barry Poynter doet me herinneren aan zijn werk voor andere bands. Technisch gezien leverde hij uitstekend werl af. Er wordt ingezoomd op de heftige ritmes maar er is zo nu en dan ook ruimte voor melodie, zoals in Altered Life met zijn gewone zang (niet schreeuwend). Opvallend is het gebruik van percussie (Bloodwork). Een van de betere nummers is Burn The End met gitaarmuren en zelfs een akoestisch intermezzo waarbij er met akoestisch gitaar een solo wordt afgeleverd. Dit is krachtige muziek hoewel een beetje meer snelheid zo nu en dan volgens mij niet verkeerd zou zijn. Niettemin is dit een eerste klas album. Je zult een ge�liede machine aan het werk horen. Start het proces maar! Tinnitus - 2000 years, Onafhankelijk Dit is een promotie single met twee nummers. Het eerste nummer is de song 2000 Years wat een traag death metal nummer is. De vocalen vari�ren van diepe grommen tot bijna black metal achtige toestanden. Muzikaal is het voornamelijk een donker, heftig nummer. Het bevat ook een gitaarsolo die heel aardig gespeeld wordt. 2000 Years zal ��n van de nummers zijn op de Metal Rose Collection van Little Rose Productions. Het tweede nummer is een drum solo die in een sauna werd opgenomen. De solo eindigt met een geluid dat identiek is aan de slag op een cymbaal maar het geluid houdt aan. Volgens de band is dit het opgenomen geluid van water dat uitgegoten wordt over de owen in de sauna. Je krijgt er dus een stukje Finse cultuur bij kado! Dogwood - Building A Better Me, Tooth & Nail Records Doe deze CD in je speler. Draai het nummer Comes Crashing en draai het volume omhoog. Als hetgeen je dan hoort jr niet overtuigd, dan is dit album niets voor jou. Wauw! Wat een nummer! Dogwood is een melodieuze punk band uit San Diego (POD, NIV) en Building A Better Me is hun vijfde schijf. Het is allemaal high energy en melodieus. Met nogal pakkende geluiden. De vocalen hebben een schuurpapieren kwaliteit. Behalve Comes Crashing zijn er andere coole songs, zoals het gepassioneerde Mycro en Come Back Down. Dogwood is artistiek gezien niet een grensverleggende band maar de muziek is gewoon te gek! Even een speciale opmerking over het CD-boekje. Het is ontworpen om het een oude 'look' te geven. Dat betekent dat het papier er vergeeld uit ziet en er zijn allerlei klassieke illustraties bij elke song-tekst. Het boekje heeft een copyright van 1928 (!). Ziet er heel gaaf uit. The O.C. Supertones - Loud And Clear, BEC Recordings Laat ik het duidelijk stellen: Loud And Clear is luid en duidelijk! De eerste keer dat ik er naar luisterde was dat me al duidelijk. Dit is heftiger dan Chase The Sun waarmee de band vorig jaar kwam. De christelijke teksten zijn zo duidelijk als altijd. Het album combineert ska, punkrock, reggae en doorsnee rock. Zanger Matt Morginsky klinkt rappend in Pandora's Box en hij zingt gewoon in Forward To The Future. Niet elke song is heftig maar de meeste nummer hebben heftige elementen waardoor het een steviger album is geworden. Nog steeds is het uiterst licht verteerbaar en soms maf. Tekstueel is de plaat vol bemoedigingen. Dat neemt niet weg dat de band ook van een geintje houdt. Dit wordt duidelijk door het boekje. Deze bevat humoristische bandfoto's zoals de band afgebeeld als leden van de schaakclub met een geboggelde Morginsky die een bril met een dik montuur draagt en een luizig vest aan heeft. Grappig. Loud And Clear heeft gastrollen voor Toby McKeehan (DC Talk) en de Gospel Ganstaz. De gitaren werden bespeeld door Ethan Luck. Loud And Clear is een heftiger album en dat is welkom! Slechtvalk - Falconry, Fear Dark Slechtvalk is ��n van die roofvogels die soms boven ons cirkelen. Een boek dat ik raadpleegde zei: Geen andere stootvogel jaagt zijn slachtoffers zoveel angst aan, heeft zo'n razende snelheid en doodt op zo'n efficiente en snelle manier. Conclusie: De Slechtvalk is een vogel van extremen. Shamgar, het brein achter Slechtvalk werd blijkbaar door deze vogel ge�nspireerd door zijn meest recente project zo te noemen. Er zijn overeenkomsten want Falconry is een extreem album met negen black metal songs. Verwacht echter niet negen snelle songs. Enkel drie nummers hebben echt snelle stukken. Vooral het derde nummer In Hell I Burn, wat het meest extreme nummer op de schijf is. Een ruig black metal nummer met drumwerk als een machine geweer en zonder overduidelijk keyboard gepingel in de eerste helft, alleen piano in de tweede helft. Falconry kent een varieteit aan geluiden. De meeste songs bevatten etherische keyboards, donker guitarriffs en Shamgar's ruig gekrijs. Er zijn een aantal hele mooie nummers en idee�n hoewel meer veranderingen in snelheid niet verkeerd zouden zijn. De productie is redelijk goed gedaan wat heeft geleid tot een mysterieus en toch heftig plaatje. Waarschijnlijk het beste nummer is Cries Of The Haunted met alles dat black metal opwindend kan maken. Waarschuwing: Je loopt het risico dat je van dit ceedeetje gaat genieten....Ook verkrijgbaar via feardark@hotmail.com Opprobrium - Discerning Forces, Nuclear Blast Records Een korte introductie van deze band lijkt mij gepast want Opproprium is niet echt nieuw in de metal scene. De geschiedenis van deze band gaat terug naar begin jaren tachtig toen de broers Moyses en Francis Howard betrokken raakten in de metal underground. Hun band Incubus bracht uiteindelijk twee CD's uit in 1988 en 1990. Tien jaren later zijn de broers terug als Opprobrium (omdat er al een andere band is die de naam Incubus claimt). Muzikaal dienen ze brute death metal op vol tempo wisseling en wisselingen van riffs. Er zit behoorlijk wat energie in deze songs. Het eerste nummer, Digitrap, klinkt bijna als een death metal spelende Slayer. De vocalen kunnen beschreven worden als schreeuwerige growls. Het resultaat is een hevig metal album. Luisterend naar Awakening To The Filth kan ik er niets aan doen onder de indruk te zijn van de speelkwaliteiten van de broers. Je kunt superstrak spel horen terwijl ze door zwoegen, riff na riff, alsof het routine is. Test Of Faith - Demo, Onafhankelijk Als je van metal van de jaren tachtig houdt, een stijl die in sommige delen van deze wereld herleeft, dan is Test Of Faith misschien iets voor jou. De drie songs op deze demo CD laten een band horen met krachtige melodieuze metal. Hun nummers bevatten zowel heftige als akoestische stukken. De productie valt niet tegen en de het schrijven van de nummers werd met zorg gedaan wat aantoont dat de band in staat is tot meer. Vooral het eerste nummer, No More Rainbows, is best leuk. De zang zou wat heftiger mogen klinken. The Juliana Theory - Emotion Is Dead, Tooth & Nail Records Als deejay heb ik hier wat titels die ik eerst zal moeten oefenen voordat ik ze live-on-air zal uitspreken. Wat dacht je van To The Tune Of 5,000 Screaming Children of If I Told You This Was Killing Me, Would You Stop?? Op deze manier kunnen recensies ook aardig lang worden! Op Emotion Is Dead laat The Juliana Theory een nog poppier geluid horen dan op Understand This Is A Dream, hun Tooth & Nail debuut. Nog steeds hoor je geweldige gitaarrock met pakkende zanglijnen. Songs als Understand The Dream Is Over en het bombastische If I Told You This Was Killing Me, Would You Stop? bevatten heftigheid. Maar er zijn ook vele rustige momenten. Er is veel gevoel voor melodie en geluidspracht. Wat ik van deze band tof vind is hun vermogen om het juiste akkoord op het juiste moment te spelen, om de juiste noot op het juiste moment te zingen. Het resultaat is behoorlijk indrukwekkend. Luister maar eens naar You Always Say Goodnight, Goodnight. De teksten zijn niet altijd eenvoudig te begrijpen. Soms zijn ze haast filosofisch: "I hate to think hesitation is a burden. A bittersweet design for a lesson you're learning." (Don't Push Love Away). Ik ben niet verrast door de kwaliteit van dit schijfje maar dat neemt niet weg dat ik moet zeggen dat dit een juweeltje is. Squad Five-O - Bombs Over Broadway, Tooth & Nail Records Glam van de straat, dat is misschien de beste omschrijving dat ik deze plaat kan geven. Wat je hoort is rauwe rock 'n roll met een punky garage geluid. En tegelijktijd heeft het een glamrock draai gekregen. Een nummer als Renegade heeft een Alice Cooper feel. Hetzelfde geldt voor Restless Youth met zijn bluesy smaak. Andere nummers klinken ruiger zoals het uptempo Lost Boys wat meer in de punk richting zit. Bombs Over Broadway werd geproduceerd door Duane Baron die eerder werkte voor Ozzy Osbourne, M�tley Cr�e en Alice Cooper. Maar de productie is niet zo glad, overgeproduceerd als je zou mogen verwachten. Het is best een ruig plaatje dat in smaak zou kunnen vallen bij zowel de rock 'n roll fans als degenen die punkachtige rock kunnen waarderen. Wat kan ik daaraan toevoegen? Er staan op het schijfje elf nummers die meer dan veertig minuten vullen. Ga naar de winkel en ontdek het zelf. 3rd Root - A Sign Of The Things To Come, Solid State Records/Tooth & Nail Records Het vervolg op de Spirit Of Life EP bevat zes nummers van de EP die opnieuw opgenomen werden samen met acht nieuwe nummers. Het is niet makkelijk hun geluid te beschrijven want ze combineren hardcore en metal en voegen er meer aan toe. Er is een duidelijke Deftones invloed wat je kunt horen in Some People en Zion. Laten we het dan maar new metal noemen omdat er geen betere term is. Vooral de vocalen doen me denken aan Chino Moreno (van de Deftones natuurlijk). Het ene moment is de zang haast hypnotiserend, dromerig, en het andere hoor je agressieve en schelle, schreeuwerige uithalen. Maar 3rd Root klinkt soms bijna bombastisch, zoals in Prophet's Eye. Het nieuwe nummer My Soul bevat heftig werkende riffs en zware akkoorden. A Sign Of The Things To Come werd geproduceerd door Darren Grahn die eerder bij gerenommeerde bands als Metallica en Third Eye Blind assisteerde. Een opvallend verschil met de genoemde bands is 3rd Roots christelijke standpunt wat je in de teksten zult merken. Neem bijvoorbeeld het Spaanse Sangre onder de loup. Terwijl ik naar het album luister, bemerk ik dat het geluid van de band mij op de ��n of andere manier fascineert hoewel ik me afvraag of ik de band echt mag. Op de ��n of andere manier blijven bepaalde elementen in mijn hoofd vastplakken. Net als bij het nummer Zion dat op de EP stond. Om een duistere reden blijft de song in mijn muzikaal geheugen hangen. Dat zou ook wel eens kunnen gebeuren met spul van dit album. De tekenen zijn er. Fanmail - 2000, Tooth & Nail Records Zijn er Backstreet Boys fans op deze site? Herinneren jullie de megahit I Want It That Way? Natuurlijk herinner jullie dat! Nou, Fanmail heeft dat nummer gecoverd op hun nieuwste album, 2000. Maar als je BSB te verwijfd vindt, dan heb je ook een reden om deze versie te beluisteren want dit rockt! Fanmails muziek is een verfijnde mix van energie en pop, van punkrock en powerpop, vergezeld van scratches en samples in een aantal songs. Er is een verscheidenheid aan midtempo en uptempo songs. Maar soms is het net alsof het van hetzelfde hout gesneden is want de nummers hebben veel gemeenschappelijk. 2000 is opgedragen aan de herinnering aan Gene Eugene die het album opnam maar die eerder dit jaar overleed. Het laatste nummer genaamd The Other Side beschijft hoe zanger en gitarist Scott Siletta over Eugene dacht. Dit nummer bevat ook een sample van Hammond orgel spel. Gene Eugene was vaak op platen te horen terwijl hij dit instrument bespeelde (zoals bij Starflyer 59). De productie van 2000 is goed en het boekje is met zorg ontworpen. Toch ben ik niet helemaal tevreden met het muzikale resultaat. Het spelen zit wel goed maar iets meer creativiteit mogen de songs wel bevatten. Driving West - Power, Kalubon� Records De geschiedenis van deze band gaat terug naar begin jaren negentig toen de kernleden van Driving West in de band Sahara Rain zaten. Die band bracht een plaat uit en werd daarna ontbonden. Driving West werd in 1999 geformeerd. Terwijl ik naar Power luister, hoor ik een duidelijke invloed van King's X. Het is geen verrassing om King's X gitarist Ty Tabor vermeld te zien staan als executive producer. Een song als Color Blind/Anger klinkt wel erg veel als King's X. Maar behalve dat nummer is Driving West toch een andere band met stevige en groovy rockmuziek, en soms funky elementen (zoals in Must Be Love). Het instrumentspel is heel aardig, de songwriting is goed en de productie is okee. Toch wordt ik hier niet echt enthousiast van, maar dat kan een kwestie van smaak zijn. Armageddon Holocaust - In Total Destruction, THT Underground Destruction Metal is hoe ze het zelf noemen. Armageddon Holocaust blijkt een project te zijn van de samengebundelde krachten van de Dark Doctor (van Bealiah) en de Dark Thriller, beide afkomstig uit Indonesi�. Wat ze gemaakt hebben is een extreem black metal werkje dat uit twaalf nummers bestaat die de donkere momenten van de menselijke geschiedenis die nog moeten komen beschrijven. De productie van Jefray Arwadi (van Kekal) legt de nadruk op de hogere tonen wat een primitief geluid cre�erde. Over de deprimerende donkere melodie�n heen hoor je krakerige gekrijs wat doet denken aan het Horde album hoewel dit plaatje aggressiever en onvriendelijker is. In Countdown To Destruction kun je geweldadig en duistere muziek horen met op de achtergrond geluiden als van een zwijnenstal. E�n van de betere tracks is Seven Bowls Of Destruction. De drums vervelen me de hele tijd want het is een drummachine die constant op volle snelheid rikketikt. Voor degenen die wat zieke muziek willen om hun vrienden af te schrikken, hier is je plaatje. Eden In Ruins - The Dead Skin Demos, Onafhankelijk Wat zou je van de Mona Lisa vinden als een dikke sluier dit schilderij bedekte dat in Les Louvres in Parijs hangt? Nou, dat is precies de indruk die ik van deze opname krijg. Alsof het bedekt wordt door een sluier. Wat een dof geluid! De gitaren, de drums, het klinkt allemaal als op een afstand zodat je ze niet in alle glorie kunt horen. Net als een schilderij dat door een sluier bedekt wordt. Dit is jammer want de muziek intrigeert mij. De guitargeluiden en solo's doen me soms herinneren aan Seventh Angel. Deze muziek werd geschreven en ingespeeld door ��n persoon, namelijk Todd Pope. Het kan beschreven worden als old school death metal met diepe grunts en growls. Het is niet snel spul. Alleen Devastator is snel. Niet echt modern maar dat vind ik niet erg want de muziek staat op zichzelf. Todd doet zijn ding en hij doet het heel aardig. Ik zou alleen willen dat er geen sluier overheen lag! Soapbox - A Divided Man, Sally Forth Records/Structure Records A Divided Man is het vervolg op de EP die Soapbox vorig jaar uitbracht met daarop zes nummers. Op het nieuwe album staan vijftien nummer plus een bonustrack. Vijf van de songs stonden ook op de EP, zoals Guilty. In dat nummer zongen ze heel toepasselijk: "I want something more, I want something more to happen". Nou, hier zijn ze dan met elf nieuwe songs. Net als op de EP laten ze een aardige mix van hardcore en punk horen. Het klinkt alsof het rock 'n roll is die is omgewerkt in hardcore met een punk rock draai. De muziek is energiek met snelle slagen van drummer Andreas, het furieuze geschreeuw van Simon terwijl bassist Krister melodieus zangwerk toevoegd. De songs worden behending gespeeld met mooi gitaarwerk van P�r. Voor degenen die nog niet eerder van deze band gehoord hebben: Soapbox is Zwedens best bewaarde geheim. Maar het zou me niet verbazen als ze binnenkort een deal in de Verenigde Staten tekenden. Volgens mij kan dat slechts een kwestie van tijd zijn. Duimen omhoog! Robert Sweet - Love Trash, World Gone Mad Velen van jullie zullen weten dat Robert Sweet drummer was van de jaren tachtig metalband Stryper, de band die miljoenen platen verkocht. Robert Sweet was de drijvende kracht achter veel van wat er rond deze band gebeurde terwijl zijn broer Michael de meeste songs op de zes albums schreef. Dit solo debuut is de eerste keer dat we echt kennis kunnen maken met de songwriters kwaliteiten van Robert. Om eerlijk te zijn, moest ik nogal wennen aan de muziek op Love Trash. Ik had iets verwacht dat dichter bij Stryper's gladde melodieuze metal geluid zou liggen. In plaats daarvan hoor ik een ruig hard rock geluid. Sommige nummers zijn best krachtig. De meeste nummer zijn midtempo. Ook bevat de plaat pakkende elementen zoals in songs als Any Enemy, I'm Screwed en Best Regrets terwijl Sweet Betrayal een aardig akoestisch nummer is met een nogal wonderlijke tekst. Mooie muzikale weefsels bevat Me Myself And You, een nummer dat misschien nog het dichtst bij Stryper ligt. Alle instrumenten werden door Robert zelf bespeeld en dat doet hij goed. De zang nam Larry Worley (vroeger van Fear Not) voor zijn rekening. Ik moet zeggen dat Roberts schrijverij mij verrast heeft en hoewel ik er niet meteen weg van ben, vind ik hier toch wel goed spul. Detonation - Cry It Out, Onafhankelijk Detonation is een metalband afkomstig uit het Duitstalige deel van Zwitserland. Dat is waarom de Engelse teksten in het Duits vertaald zijn in het boekje. Cry It Out bevat vier nummers waarvan er ��n (Unity) in vier delen is geknipt. De muziek op de EP kan worden omschreven als old school heavy metal doorspekt met thrash en powermetal invloeden. De vocalen zijn roepend/schreeuwend maar wel duidelijk te verstaan. Een song als Louder Than Hell doet me denken aan het snellere werk van Anaemia. En het intro van Unity Part III zou het intro van een Iron Maiden song kunnen zijn geweest. Muzikaal zit Detonation ergens tussen deze twee bands in, met wat extra energie toegevoegd (maar niet zo bruut als Anaemia). De songs zijn wel okee maar de kwaliteit van de opname zou veel beter kunnen zijn zodat je meer van de songs kunt genieten dan nu het geval is. Dit is niet bepaald een Bill Metoyer productie. Maar ik hou de band in de gaten want er zit potentieel in. Diesel - Mis�rya, Onafhankelijk Diesel is een Braziliaanse band die onlangs zijn naam veranderd heeft in South Diesel. Mis�rya is hun twee jaar oude demo-EP. Er staan vijf songs op waarvan ��n voor een deel in het Portugees gezongen werd. De muziek is een combinatie van metal en hardcore. Het kan beschreven worden als metalcore misschien, met vocalen die vari�ren van gewoon zingen en helder schreeuwwerk tot rap. Een lekker nummer is Suburbia met Living Sacrifice invloeden en een tremolo overgedoseerde solo. Over het geheel genomen is dit een band die goede songs weet te schrijven die ik wel kan waarderen, hoewel het niet exceptioneel is. De productie is niet slecht. Het geluid had toch wel beter kunnen zijn. Iets militanter. Niettemin een heel aardig demootje. Born Blind - One For All, Solid State Records Born Blind uit San Diego is terug met een nieuw album, het vervolg op Pressing On dat vorig jaar verscheen. One For All bevat old school hardcore, met een klein beetje new school, in de richting van No Innocent Victim. Geen wonder want drie van deze gasten waren enige tijd lid van NIV. Zoals Kurt, die de oorspronkelijke drummer van die band was. De muziek op dit twaalfnummerige plaatje is harder en beter qua sound dan hun vorige schijf. Brulboei Judd Morgan heeft een aggressief, hees schreeuwend geluid dat mij ook doet denken aan zijn vorige band. Het hedendaagse NIV klinkt ietsje metaleriger en aggressiever. Dat neemt niet weg dat Born Blind gezien zou kunnen worden als 'nog een NIV'. Of dat terrecht is, laat ik aan jouw oordeel over. One For All bevat in ieder geval eerste klas old school materiaal dat zeker gewaardeerd zal worden door de fans. Luister maar eens naar songs als Dead Hands en Look Into The Soul. Extol - Undeceived, Endtime Productions/Solid State Records Wauw, de nieuwe Extol is echt een stap in de juiste richting met songs die net effe wat beter toegankelijk zijn dan op Burial, hun debuut. En met pakkendere riffs. En geluiden die heel wat ruimte vullen: Laag gestemde gitaren versierd met vioolwerk a la Believer in drie nummers. Ook in de riffs bespeur ik iets van Believer. En zeer bekwaam gespeeld ook: Strak en toch melodieus. De productie is beter en gevarieerder met drie instrumentale nummers er tussen door voor de broodnodig afwisseling, �n om op adem te komen voor de metal aanval in volle hevigheid verder gaat. Dat maakt dat de CD iets beter te overleven valt.....Undeceived bevat negen zware en technische death metal songs met zangwerk dat varieert van ruige growls tot bijna krijsend als bij black metal. Maar meestal is het ergens daartussen. De black metal invloed is niet zo duidelijk op Undeceived als op Burial. Ze houden vast aan de death metal basis. Sommige van de mooiste geluiden en idee�n op dit schijfje werden vastgeleged in het nummer Ember met daarop ook de cleane vocals van Ole B�rud gecombineerd met Peter Espevolls ruige growls en het vioolspel. Prachtig! Diegenen die meer willen horen van Ole's zangstijl zouden moeten luisteren naar Renewal waar hij een aanzienlijk deel van het zangwerk voor zijn rekening neemt. Over het geheel genomen is dit een te gek plaatje dat de fans niet zal teleurstellen terwijl het nieuwe wint. Ghoti Hook - Two Years To Never, Tooth & Nail Records Ghoti Hook heeft niet stilgezeten sinds Banana Man, hun tweede album. Zoals je misschien wel weet brachten ze een plaat vol met covers uit met de titel Songs We Dind't Write. En ondertussen ontwikkelde hun geluid verder. Ik kan me een recensie herinneren in een Nederlands blad waarbij de recensist de plaat in stukken brak en ze uit het raam wierp. Tenminste, dat schreef hij in de recensie. Two Years To Never is een album dat anders is. Banana Man kon grofweg beschreven worden als ruw bespeelde fun punk terwijl Two Years To Never beschreven kan worden als heavy rock met punkpop neigingen. Luister maar eens naar het mooie nummer Lullaby dat met een intro van piano en rustig gitaar spel begint terwijl de herrie na 35 seconden volledig losbarst. En dan toch met een poppy benadering, nog meer dan ooit eerder. En de band klinkt ook tamelijk serieus. En dat geldt voor de rest van het album ook. De kwaliteit is stukken beter door de productie van Sean O'Dwyer die eerder de techniek deed voor Enema Of The State van Blink-182. Een song die opvallend harder is dan de rest is Chevy Nova dat naar de hardcore neigt. De instrumentbeheersing is er ook op vooruit gegaan. Ik weet niet wat die Nederlandse recensist zal schrijven over Two Years To Never maar hij kan niet meer klagen over de kwaliteit. Ik denk dat ik Lullaby eens flink luid zal draaien! Society's Finest - The Journey...So Far, Solid State Records Op dit schijfje wordt ons metalcore uit Texas gepresenteerd. Soms doet de muziek op The Journey me denken aan het eerste album van het eveneens Tesaanse Embodyment (Embrace The Eternal) hoewel hier haast geen snelle stukken zijn. Het is vernamelijk langzaam of midtempo. De muziek bestaat uit een opbouw van riffs zonder duidelijke herkenningspunten. In het begin klinkt het echt als een rotzooitje. Misschien is de band het beste te beschrijven als een kruising tussen Embodyment en Zao. De zanger klinkt erg als de zanger op het eerste Embodyment album, Kris McCaddon. Die zit nu in Society's Finest maar hij speelt gitaar, niet zang. Zanger is Josh Ashworth. De kwaliteit van het geluid is heel goed maar het probleem dat ik met veel bands in dit genre heb is dat ze geen nummers weten te schrijven die zich echt vastgrijpen in mijn muzikaal geheugen. Dat heb ik ook bij deze band. Goede band, fantastische idee�n, maar het komt over als een brok waanzinnige geluiden. Het enige nummer dat nog een beetje in de buurt komt van wat ik wil, is Knife Fight. MxPx - The Ever Passing Moment, A & M Records/Tooth & Nail Records In mijn CD-Speler: De nieuwe MxPx! Dit album werd uitgebracht via A & M Records in samenwerking met Tooth & Nail. Er staan veertien nummers op die precies veertig minuten in beslag nemen. Net als op voorgaande platen laat de band kwalitatief hoogstaande poppunk horen. Over de jaren heen werd de kwaliteit beter terwijl de jongens ontwikkelden en muzikaal volwassen werden. De Ever Passing Moment heeft ondanks dat toch het jeugdige enthousiasme en de energie als op de eerste albums, maar de melodie�n zijn wel prominenter geworden. Neem nu Buildings Tumble dat begint als een song dat op hun oude platen gestaan had kunnen hebben, maar het ontwikkelt veel poppier. Over het geheel genomen heeft dit album veel pop elementen zoals je in Responisbility kunt horen. Hun christelijke wortels zijn vooral te bemerken in Foolish en It's Undeniable. Weer een heel tof album. Various Artists - New Music Buzz From Tooth & Nail, Tooth & Nail Records Dit is precies de CD om een selectie van het nieuwste materiaal en toekomstig materiaal van Tooth & Nail, Solid State Records en BEC Recordings te leren kennen. De compilatie start met Squad Five-0 met het titelnummer van hun komende album Bombs Over Broadway. De andere bands die rondzoemen zijn Ace Troubleshooter, Ghoti Hook, The Juliana Theory, Slick Shoes, Fanmail, Fine China, 3rd Root, Calibretto 13, Shorthanded, The Deluxtone Rockets, Off The Record, Element 101, The Deadlines, AP2 en Embodyment. Er staat best wel wat lekker spul op en daarom is het een pak-em-mee plaatje. Dust Eater Dogs - King Kong Fist, Little Rose Productions/Bullroser Records Waarom noem je een single King Kong Fist terwijl ze het nummer niet op het schijfje zetten? Dat is zeker het Dust Eater Dogs gevoel voor humor. Deze Finse band levert hun vervolg op het Motor album af. De single bevat ��n nummer: Motor! Dust Eater Dogs is een getalenteerde band met een kenmerkend geluid. Er zijn twee versies van Motor beschikbaar. Beide zijn het rauwe rock 'n roll songs met hardcore invloeden. De Storebror Edit is een tikkie lichter met mondharmonica erbij en gezongen in het Zweeds. De originele versie van Motor bevat het opvallende ruige schreeuwwerk van Benny Majabacka. Dit nummer is ook in een video versie op de single. Het is goed om DeD terug te horen.