|
||||
Recensies 2001 - I
Hier zijn de recensies die ik geschreven heb. Art For The Ears is een onafhankelijk magazine dus wat ik schrijf is mijn eerlijke mening. Ik ga niet iets positiefs schrijven als ik daar niet achter sta. In elke recensie probeer ik een beschrijving te geven van wat je kunt verwachten, plus mijn eigen mening.
Verschillende Artiesten - Millenium One : A Dot Artist Sampler, Dotmusic Dit is een verzamelCD met een breed spectrum aan artiesten voor mensen met een brede smaak. Er staan twaalf artiesten/bands op deze sampler, allemaal uit Noorwegen en Zweden. Sommig spul op de schijf kan als hard music beschreven worden, maar het meeste niet. Het begint al met een dance track van Acts. En daarna volgt een zanggroepje genaamd Albin. En dit is niet eens een nummer maar een samenraapsel van samples van nummers van een Albin album die aan elkaar geplakt werden. En ze zingen in het Zweeds. Allemaal droefenis voor de hard music fanaten. Maar niet getreurd, er is ook heftig materiaal. Het eerste dat in de buurt komt is BIG met een best goed rockproduct. Een stuk rustiger is de voormalige hardrock band Charizma. Ook heftig zijn Narnia (melodieuze metal van de Long Live The King plaat), Fueler's heftige poprock en de britpop van Stereofish. Voor hen die ook wel van rustig spul houden is soul formatie New Born Soul de moeite waard. Ook interessant is dan de blues van Himlaväsen en de rock van Emilh. Deze sampler zal vooral de pop fans aangenaam in de oren klinken. Er staan een aantal zeer degelijke nummers op deze schijf die bewijzen dat de Scandinavische landen een wieg van creativiteit en talent zijn. Verschillende Artiesten - Blam SM Sampler 2001 Volume Rock, Sitruunamaailma De Blam sampler is een compilatie van zowel seculiere en Christelijke hard music en alternatieve bands. De meeste band hebben iets met punk rock of hardcore. En iets met Finland want 16 van de 23 bands komen uit dat Scandinavische land. Andere bands komen uit de Verenigde Staten, Zweden, Brazilië, Argentinië en Italië/Duitsland. Dat sommige bands iets met hardcore hebben wil niet zeggen dat het allemaal van die recht-voor-z'n-raap nummers zijn. Nee, er is een varietie aan stijlen zoals emocore, metalcore en rapcore. En de plaat laat ook andere stijlen horen. Er zijn teveel goede nummers om ze allemaal te noemen. En er staan teveel goede bands op de schijf om ze allemaal te noemen. Wat ik wel wil noemen is dat de kwaliteit van de bands beslist niet teleurstelt. Met andere woorden, dit is een uitstekende verzamelaar voor een ieder die geïnteresseerd is in meer dan alleen de typische Art For The Ears bands. Global Warning - Global Warning, Eigen Beheer Global Warning is een melodieuze metal band van de oude school. Het is niet de energieke power metal die tegenwoordig zo poplulair is in bepaalde delen van de globe. Wat je wel kunt horen is het soort pop metal dat populair was eind jaren tachtig en begin jaren negentig. Het is niet slecht gedaan maar ik kan er niet echt enthousiast over worden. Het instrumentspel is okee en de gitarist weet hoe hij een degelijke solo moet spelen. Maar het overtuigt mij gewoon niet. De zanger mist de gepassioneerde zangstem om de aandacht te trekken. Dit is aardig, maar niet meer dan dat. Alleen voor de fans van oude school die alles moeten hebben. Hallowed - End Of The Age, Little Rose Productions Weer een Boyzone of een Five! Dat is wat ik dacht toen ik de band foto aan de binnenzijde van het CD-doosje zag. Kijk zelf eens hoe ze zich kleden en bekijk hun korte koppies. Alleen zanger Michael Majalahti heeft haar dat lang genoeg is om net zijn schouders te kunnen aanraken. Nee, ik schrijf geen recensies over kapsels! Maar de foto vind ik nogal opvallend omdat Hallowed een band is die melodieuze metal speelt. Traditiegetrouw hebben de bands in dit genre lang haar. Hoe dan ook, deze EP met vijf songs begint met het titelnummer dat tegen de power metal aan leunt. De keyboards spelen ook een rol samen met de gitaar riffs. End Of The Age bevat verder een ballad om even op adem te komen. Hallowed is een jonge band waarvan de leden enthousiast samen spelen op dit plaatje. Het is niet kwaliteit van de bovenste plank maar ook niet om je voor te schamen. Soms is het instrumentspel best goed uitgevoerd. Vergeet het haar maar en je hoort aardige melodieuze metal. Ook verkrijgbaar via feardark@hotmail.com 40DT - Forty Day Tempted, Diverse Recordings/Rowe Productions Met het succes van Limp Bizkit was het slechts een kwestie van tijd voor andere bands uit de underground op zouden komen om uit dezelfde smeltkroes te schenken. 40DT is zo'n band met dezelfde look en muzikale avonturen hoewel ik zo m'n twijfels heb of ze het doen om mee te kunnen surfen met de golfslag van Limp. Het eerste nummer van het album zet meteen de toon voor de rest. Feel The Funk heeft funkachtige stukken die afgewisseld worden met steviger gitaarwerk. Het is groovy en de rappende vocalen passen goed bij de muziek. Interessant als het gaat om het heftigere werk van de band is het nummer There's Something Out There. Het rustigere werk biedt veel moois in het nummer Extra Terrestial met een gastrol voor hiphop artiest John Reuben. De laatste twee nummers en de bonus track van dit album zijn nogal anders. Het bonus-nummer bijvoorbeeld klinkt als een poging om als Stryper te klinken. Forty Days Tempted is een heel aardig debuut hoewel de band aan hun eigen identiteit moet werken. Ook verkrijgbaar via feardark@hotmail.com Jacks Of All Trades - Liar, Eigen Beheer De nieuwe EP van het Finse rapcore gezelschap Jacks Of All Trades is hier dan! De muziek is best groovy en heftig met volop scratches er doorheen. De productie is beter dan op hun R U Ready album en de songs laten horen dat de band gegroeid is. De band krijgt ook steeds meer zijn eigen kleur. Met minder dan negen minuten is deze CD veel te kort om de honger naar meer te stillen. Daarom moeten ze ons maar wat meer geven dan dit tussendoortje. Aan de andere kant, als je de band wilt leren kennen, dan kan dit werkje interessant zijn om aan te schaffen. Never The Less - Through The Night, Boot To Head Records Dit is een melodieuze hardcore release die me aan Stretch Arm Strong doet denken. Het zangwerk is echter niet dat rauwe geschreeuw. Het is gewoon zingend of roepend. Never The Less klinkt wat punkerig vooral door de vocalen. Songs als Too Far, 22 Years en het titelnummer zijn energieke pakketjes met snelle en minder snelle stukken. Het is een intense muziek die een positieve uitstraling hebben. Hoewel Never The Less geen vlekkeloos album afgeleverd hebben, is het resultaat aardig. Grappig zijn de gesproken samples zoals die van een jongen die een meisje opbelt voor een date. Wonderboy PHD - The Other Side Of My Divorce, 1340 Records Soms zijn ceedees zo simpel om te recenseren. Je hoeft alleen maar de pen op het papier te zetten en je begint automatisch te schrijven. In andere gevallen is het best een uitdaging om dat wat je hoort te beschrijven of in een hokje te stoppen. Op de één of andere manier zag ik op tegen het recenseren van dit plaatje omdat ik het moeilijk vind het in een hokje te stoppen. Er staat rustig materiaal op The Other Side Of My Divorce met piano en akoestische gitaar. Maar er zijn ook stevige rock nummers. Het zangwerk is helder en melodieus en dat is de muziek ook. En zelfs in de heftigere nummers kun je piano en keyboard horen die het geluid ondersteunen. Maar niet op een metal manier. Dus, dit is een stevig rock album dat voor mij nieuw klinkt, qua stijl. Of ligt het aan mijn gebrek om het in een geschikt hokje te stoppen? Als je nog steeds niet snapt hoe de band klinkt, zoek het zelf dan maar uit! Verschillende Artiesten - Extreme Music Sampler Volume 3, Cross Rhythms Music Deze compilatie CD bevat 17 nummers van bands van de labels Massacre, Metal Blade, Rowe Productions en Godfather Records, en platen die in eigen beheer werden uitgebracht. Het begint allemaal heel tof met de progressieve/melodieuze metal van Balance Of Power. De andere bands/artiesten zijn: Mortification, Tourniquet, Michael Sweet, Cybergrind, Betrayal, Atomic Opera, Jacob's Dream, Fourth Watch, Eleven Hours Down, Visionaire, Inversion, Awake, Step Cousin, Antidemon, Uplifted en Noiz. Het meeste kun je klakkeloos metal noemen, variërend van melodieuze metal tot brute grindcore. Er zijn gothic invloeden zoals de bijdrage van Betrayal. Een beetje rustiger is Visionaire met interessante atmosferische synthesizer muziek. De duistere zang maakt dat het toch een heftig karakter heeft. De eerste helft van de CD is de betere helft. Een aantal van de underground bands klinkt veelbelovend. Met andere woorden, deze plaat is een welkome aanvulling voor mijn collectie. Crestfall - Evanescent Imperfection, Eigen Beheer De eerste Crestfall CD is een EP met vier nummers. Het eerste, Frozen Forgiveness, is een thrash nummer met rauwe vocalen in de heftige stukken en gefluister in de akoestische passages. De overgangen van akoestisch naar heftig zijn een tikkie abrupt. Floodland komt daarna met de zuivere zang van Remco. Het is aardige melodieuze metal. Voor alle taalkundige gekken onder ons heeft de band de derde titel ontwikkeld: Indeclinable Prognostications. De song begint akoestisch en bouwt op. Het laatste nummer, Presence, is het langste nummer. Dit nummer heeft enkele interessante geluiden. Geen enkele song op deze EP is echt pakkend maar het instrumentspel is best aardig en de kwaliteit is niet slecht. Het geeft een goede indruk van de kunsten van deze Nederlandse band. Geef ze de tijd en inspiratie en ze kunnen tot iets echt interessants uitgroeien. Verschillende Artiesten - Eurochrist SaMMpler One, Sarepta/1340 Records Deze compilatie CD is het resultaat van een samenwerking tussen het Amerikaanse 1340 Records en het Noorse Sarepta. Het bevat dertien bands van het Verenigd Koninkrijk, twee uit Duitsland, een uit Ierland en twee uit de Verenigde Staten. Dit is ook het eerste deel van een drietal compilaties. De enige twee bands die ik eerder gehoord had, zijn NSC en Wooden Cross. De hoes toont drie tieners met piercings, kettingen en tattoeages dat suggereert dat dit een heftig alternatief/hardcore album is. Dat is niet het geval. Er staat zelfs heel rustig materiaal op zoals de pop van Debby Barnes. Nogal slaapverwekkend! Het meeste materiaal past in het brede spectrum van de alternatieve muziek hoewel de hard music spaarzaam aanwezig is.De beste pogingen daartoe zijn Wooden Cross' punk en de door metal beïnvloedde muziek van Xegesis. Dit betekent niet dat de rustigere rest niet de moeite waard zou zijn. Er staat heel wat goed werk op deze schijf. Van mij zou het alleen wat heftiger mogen. Daarom: Beoordeel het niet op de eerste indruk die de hoes geeft! Verschillende Artiesten - Lost Lonely Vicious, Boot To Head Records Lost Lonely Vicious is een punk rock verzamelaar met 31 bands die zo'n 70 minuten vullen. Dus, dit is een schijf die vol muziek gestouwd is . Ik gebruik het woord punk in de meest brede zin van het woord. De muziek op deze CD varieert namelijk van postcore tot poppunk, van punk beïnvloedt door rock 'n roll tot ska, van meidenpunk tot punkabilly. De essentie van al deze muziek kan dus gedefineerd worden door dat ene woord: Punk. Boot To Head Records bracht op deze schijf bands van over de wereld bij elkaar: Er zijn bijdragen uit Zweden, de Verenigde Saten, Canada en Australië. Het verbaast mij enigszins dat je nooit bands uit Engeland hoort waar ooit de punk werd uitgevonden. Ter zake, er staan op deze plaat heel wat bekende namen waarvan ik de muziek niet kende. Daarom is het interessant om de kans te krijgen ze te horen. Over het geheel genomen is de kwaliteit van Lost Lonely Vicious boven gemiddeld. Dus, als je van punk houdt in welke vorm dan ook, dan is dit glimmende schijfje voor jou. Scum Of The Earth - Better Late Than Never, Boot To Head Records Scum Of The Earth is een non-actieve Australische band die meer dan tien jaar geleden begon als een Oi! band. Better Late Than Never is een postuum uitgebracht werkje met nummers die dateren uit de periode van 1990 tot en met 1998. De geschiedenis wordt in het boekje uit de doeken gedaan door één van de fans waarbij je aardige anecdotes kunt lezen. De muziek zou je kunnen beschrijven als punk rock maar de variatie maakt het moeilijk deze band in een bepaald hokje te stoppen. Sommige nummers zijn eigenlijk best lekker zoals Mediocrity. In een tijd dat punk de eerste viool speelt, verbaast het me dat de band nooit meer aandacht heeft gehad. Dit is echter geen pop-punk. Scum Of The Earth blijft dicht bij de roots van de punk rock. Het is een goeie zaak dat dit materiaal eindelijk op een CD gedumpt is. Beter laat dan nooit, toch? Crux - How Does This Go?, Boot To Head Records De Crux vlag werd een paar jaar geleden gestreken maar om terug te kijken naar deze band, heeft Boot To Head Records dit plaatje uitgebracht. How Does This Go bevat 21 nummers. De eerste zeven komen van een opname-sessie in 1998, kort voordat de band de gitaren in de wilgen hing. Deze songs bevatten degelijk hardcore punk. Het is hard pompende muziek die live een wilde gewaarwording zal zijn. Eén song op dit album komt van de opname sessie voor het album Cakewalk, in 1997. Elf songs komen van een demo uit 1993. En de laatste twee songs zijn van een 7" Crux plaatje geplukt uit 1994. Dit is geen-gezeik-maar-spelen hardcore punk, inpluggen en spelen maar! Aggressief maar vriendelijk op z'n tijd. Verschillende Artiesten - Get Your Snack On/The Sally Family 3, Sally Forth Records Er staan elf bands op dit album: Scientific, The Spirit That Guides Us, Magnussen Arrived From Fjörnebö, Glorybox, Selfmindead, Swiss Transport, Kryptonite Garden, Subatlantic Starfish, Soapbox, Rollercoaster 23 en The Lionheart Brothers. Net als de vorige twee Sally Forth samplers, is deze gevuld met een opvallende collectie van songs. Het ene moment hoor je iets wilds en aggressiefs (Soapbox, Selfmindead), het ander iets lichts (Magnussen Arrived From Fjörnebö, Rollercoaster 23). En er zijn veschillende schakeringen daar tussenin. Get Your Snack On is ook een voorbeeld van de internationalisering van het Nederlandse platen label want vijf van de bands komen van over de landsgrenzen. Deze verzamelaar biedt kwaliteitsmuziek. Misschien heeft het teveel vaiatie om er de hele tijd naar te luisteren... Michael Sweet - Truth, Restless Records Eindelijk is Michaels nieuwe solo album officieel uit. Truth werd twee jaar geleden al als demo CD uitgebracht. De officiële uitgave bevat negen songs van de demo maar de meesten werden geheel of gedeeltelijk opnieuw opgenomen en gearrangeerd. In de meeste gevallen heeft dat veel aan de songs toegevoegd. Er zijn ook vier geheel nieuwe nummers. Sleutelwoord voor dit album is Afwisseling. Er staan heftige nummers op en meer poppy materiaal. En het heftigere werk varieert van grungy (Achilles Heel) tot metal (Save Me). De meer poppy nummers variëren van radio-vriendelijke midtempo rocksongs (Lift My Head) tot muzikaal zoet materiaal (Stone). Een ander sleutelwoord is Kwaliteit want Truth is het resultaat van het jarenlange oppoetsen en ontwikkelen van de nummers. Gaaf om te horen is de solo die Stryper en SinDizzy gitarist Oz Fox speelt in het nummer The Ever After. Dit is ook één van de nieuwe nummers. Michael Sweet is een interessante liedjesschrijver met een lange reputatie in de rock 'n roll wereld. En dat blijkt op dit album. De waarheid is, ik mag dit plaatje wel! Verschillende Artiesten - Screams Of Abaddon, Laceration Productions Een korte opmerking bij elke band. Feast Eternal - Door dubbele bassdrum overgedoseerde deathmetal. Niet slecht overigens; Israel - Wat betreft kwaliteit is dit armzalig opgenomen death metal met grauwerige zang en hier en daar wat gekrijs; Maximum Pentacost - Braziliaanse death metal. Een aardig introotje en bij vlagen interessant; Goredeath - Een aparte combinatie van rauw gegrauw en eentonig gezang; Quejidos Del Seol - Death metal uit Panama met Spaanse teksten. Tot dusver een van de betere bijdragen; NOIZ - De Duitse Mortification. Donkere en diepe grunts met snelle en midtempo stukken. Goed instrumentspel maar de opnamekwaliteit laat te wensen over; Grim - Atmosferische black metal, maar dan zonder vocalen. Nogal monotoon; Bedrata Dezum - Armzalig opgenomen death metal maar wat ik kan onderscheiden klinkt niet slecht; Clemency - Wat betreft kwaliteit is dit beter opgenomen grindcore. Muzikaal interessant; Pronounced Dead - Live opgenomen. Death metal met doomy stukken; Getsemani - Atmosferische black metal met een sopraan en death metal vocalen. De sopraan is niet om aan te horen; Tortured Conscience - 160 kilometer/uur death metal. Niet slecht; Sculpture - Goede death metal hoewel het geluid vetter had mogen zijn; Antidemon - Brute death metal met diep uit de keel opborrelende grunts. Simpel maar best goed; Vaakevandring - Atmosferische black metal met potentieel; Crimson Thorn - Niet slecht. Death metal, maar ik kan het niet waarderen dat de vocalen zo luid in de mix zitten; Salutary - Interessante thrashcore met black metal stukken. Over het geheel genomen is de kwaliteit van Screams Of Abaddon nogal underground (demo-achtig) met een aantal prima uitzonderingen. De tweede helft is de betere helft. Maar het is een goede manier om kennis te maken met deze underground bands. Missão - Eu Vou Morar No Céu, Eigen Beheer Missão is een melodieuze metalband uit Belo Horizonte, Brazilië. Eu Vou Morar No Céu werd in 1998 en 1999 opgenomen. Zoals je misschien geraden hebt, zingen ze in het Portugees. Alleen één nummer is Engelstalig. De muziek wordt heel aardig gespeeld met een variatie aan acoustische nummers, ballads en heftiger werk. Maar het is overigens geen extreem spul. De zang is erg luid in de mix zodat je het heel duidelijk kunt horen. De gitaren lijden er daardoor soms onder zoals in een nummer als Missão. Maar de solo gitaar is beter gemixt. Eén van de betere songs is Ei Você. Missão is niet een band die de bakens zal verzetten maar hun instrumentspel is aardig en met een betere productie zou het meer genieten zijn. Ze hebben potentieel. Narnia - Desert Land, Nuclear Blast Records De Zweedse hardrockers van de band Narnia presenteren nu eindelijk hun derde album. Desert Land heeft enige vertraging opgelopen. Op de plaat staan negen nummers. Het begint allemaal met het krachtige metal nummer Inner Sanctum. Dit nummer bevat een goed geöliede machine. Het heeft kracht en zelfs de zang van Christian Liljegren klinkt zo nu en dan ietsje ruw. Het gitaarspel is subliem. Carljohann weet precies hoe hij zijn gitaar moeten laten ronken terwijl hij toonladders, arpeggio's, pivots en andere trucks ten gehoren brengt alsof het allemaal doodeenvoudig is. Je kunt zijn kunnen ook horen in de twee instrumentaaltjes op dit album. Desert Land is een plaat met variatie. Powermetal kun je horen in het nummer dat duidelijk geïnspireerd werd door de Narnia boeken van CS Lewis: The Witch And The Lion. Er is een ballad genaamd Revolution Of Mother Earth. En Desert Land bevat enkele midtempo en langzamere nummers. Het instrumentspel is goed hoewel niet alle songs even pakkend zijn als zou kunnen zijn. Soms zou het zangwerk wat pittiger mogen klinken in plaats van noten te laten vibreren. Behalve deze opmerkingen moet ik zeggen dat de band een prima stukje melodieuze metal van hoge kwaliteit heeft afgeleverd. De plaat komt op 12 februari uit. Zao - Zao, Solid State Records Het laatste album van hun contract met Solid State Records is titelloos. Betekent dit dat ze dit als een nieuwe start zien? Of werden ze geïnspireerd door andere bands die geen titels aan hun vierde albums mee gaven (zoals Led Zeppelin en King's X)? Ik heb geen idee. Wat ik wel weet is dat het eerste nummer, 5 Years Winter, meer in de metal richting zit dan deze band ooit gezeten heeft. Maar zeer heftig met het rauwe grauwende geschreeuw van Dan Weyandt. En er is zelfs een korte gitaarsolo. De tweede helft van het nummer is tamelijk snel. Het volgende nummer, Alive Is Dead, is traag en het lijkt een instrumentaaltje te zijn. En dan het derde nummer: Dit begint nogal braafjes. Dit klinkt alsof een nieuwe Zao is opgestaan met een titelloos album om het nieuwe begin aan te duiden. Maar dat is ook weer niet waar. Want het derde nummer explodeert als het introotje afgelopen is. Wat je op deze plaat kunt horen zijn zware en inventieve riffs zoals we dat van de band gewend zijn geraakt. Maar één ding is zeker: Dit titelloze album zit vol variatie. Er is zelfs een volledig acoustisch nummer en je kunt rap horen in een ander nummer. De kern van Zao is echter nog steeds een amalgaam van metal en hardcore hoewel er dit keer meer metal in gemixt is. De riffs zijn soms inventief en de structuren zijn niet gemakkelijk te verteren omdat er telkens van riff veranderd wordt. De productie zit qua geluid wel snor. Maar ik ben nog niet zeker of ik dit plaatje mag. Ik zal hierop wat langer moeten kauwen......Deze CD komt op 27 february 2001 uit. Mortification - The Silver Cord Is Severed, Rowe Productions/Nuclear Blast Records Toen ik het nieuwe nummer Dead Man Walking op het 10 Years Live Not Dead album hoorde, was ik bang dat Mortifcation van plan was om een Hammer Of God deel II uit te brengen. The Silver Cord Is Severed zit nu in mijn CD-speler om aan te tonen of mijn angst gerechtvaardigd was of niet. Dit album bevat ook het drumwerk van nieuwkomer Adam Zaffarese. Ik geloof dat de eerste twintig seconden mij verrasten. Het begint namelijk met geprogrammeerde geluiden, donker maar totaal niet heftig. En na 45 seconden transformeert het nummer gewoon in een heavy metal song. Wat kan je anders verwachten als de titel van het nummer Metal Blessing is? Maar het geluid bevat meer groove dan op Hammer Of God. En de nieuwe drummer valt beslist niet tegen! Qua zangwerk laat Steve Rowe nog altijd zijn rauwe, schraperige geschreeuw horen. Het tweede nummer is een lekker lomp modern thrash werkje. Het is snel en hakt er heftig op in, als een voorhamer zo heftig en hard. Het bevat verder een uitstekende solo van Lincoln Bowen die ook dit nummer genaamd Access Denied schreef. Een ander gaaf nummer is Sensitive Nerve Endings. Het album eindigt met het acht minuten lange titelnummer. Op het eind van dit nummer hoor je Steve met een bijna black metal achtige growl. En je hoort weer tof lead gitaar werk. Het refrein is langzaam terwijl de verzen midtempo zijn. Ik ben van mening dat de band erin geslaagd is iets vers neer te zetten. Maar één ding: Let niet op de CD-hoes! Verkrijgbaar onder andere via mail@roweproductions.com Blenderhead - Figureheads On The Forefront Of Popculture, Tooth & Nail Records Eindelijk heeft Blenderhead een nieuw album uit. Figureheads On The Forefront Of Popculture bevat twaalf punkpop songs met het kwetsbare geroep van Bill Power. De muziek is niet echt vol energie en volle-vaart-voorwaarts zoals je van zovele andere bands kunt horen. Wat je wel hoort is indie punk rock met mooie creaties van geluid zoals in het nummer Versatile Solutions For Modern Living. Er is wel wat snel werk (Fort Lewis Gun Club Youth Day) maar dat is niet prominent op dit schijfje. Figureheads On The Forefront Of Popculture werd geproduceerd door Kip Beelman en de band. Resultaat is een goed product qua geluid. Ik begin 'm wel leuk te vinden. Ultimatum - The Mechanics Of Perilous Times, Independent/Rowe Productions Ultimatum is een band die al jaren actief is. Dit is hun derde album, geloof ik. Tot dusver kende ik alleen één nummer van ze: Never, van 2000 The Second Coming compilatie album. Dit schijfje wat ik nu recenseer is de eerste keer om echt met de muziek van Ultimatum kennis te maken. The Mechanics Of Perilous Times is voornamelijk een heftig thrash album waarbij thrash ook gecombineerd wordt met iets death metal. De basis is thrash maar behalve jankerige, bijterige en snauwende vocalen, zijn er death metal growls zoals in het nummer Perilous Times. Shroud Of Science is een snel nummer terwijl Muta Mitlu een interessant instrumetaal werkje is. Dit is misschien mijn favoriete nummer vanwege de goede solo's. Het album bevat ook een cover van het uit 1988 stammende Burn van Vengeance Rsising. De versie blijft dicht bij het origineel van deze klassieker, maar ik geef de versie van VR toch de voorkeur. The Mechanics Of Perilous Times is een heftig beukend plaatje maar ik ben niet geheel tevreden. Het instrumentspel is heel goed en toch kunnen de songs me niet altijd boeien. Misschien dat dit ding groeit na vele malen luisteren. Verkrijgbaar via mail@roweproductions.com Mortification - Break The Curse 1990, Rowe Productions/Nuclear Blast Records Deze demo cassette van Mortification uit 1990 leidde ooit tot hun platen contract met Intense Records. En deze demo is nu op CD. Het is cool om dit album te horen dat vooral uit historisch oogpunt interessant is. Het bevat death metal songs die het begin vormden van Mortification kort nadat de leden afstand hadden gedaan van de bandnaam Lightforce. Lightforce begon halverwege de jaren tachtig en in 1987 brachten zij het album Mystical Thieves uit met daarop heavy metal. De halve bezetting van die band is op Break The Curse te horen: Bassist Steve die ook de grunts voor zijn rekening nam, en gitarist Cameron Hall. De demo bevat ook uitstekend drumwerk van Jayson Sherlock. Vijf van de nummers werden later opnieuw opgenomen voor de titelloze debuut-CD van Mortification. De versies van deze songs op Break The Curse zijn goed maar de versies op de debuut-CD zijn beter geproduceerd en beter wat betreft geluid. De andere songs zijn in dezelfde trant en je moet ze gewoon gehoord hebben als je een echt fan bent van het oude werk van Mortification. Verkrijgbaar onder andere via mail@roweproductions.com Starflyer 59 - Easy Come Easy Go, Tooth And Nail Records Starflyer's nieuwste werkje is een dubbel-CD die de geschiedenis van de band overspant. De eerste schijf heeft vijftien nummers die van de albums geplukt zijn. Deze songs tonen helder aan hoe het geluid van Starflyer zich ontwikkelde. Het begon allemaal met de zwaar zoemende gitaren op de eerste drie albums (Silver; Gold; Americana) en het ging over naar de door de Beatles geinspireerde rock op de albums The Fashion Focus en Everybody Makes Mistakes. Wat door de jaren heen bleef zijn de dromerige vocalen van Jason Martin en Starflyers nostalgische geluid. De tweede schijf bevat twaalf nummers die van de overige opnames gekozen werden, dus dingen als de eepees en seven inch singles. Verder bevat schijf twee acht live opgenomen songs. Het CD-boekje heeft een biografie geschreven door Edward Keyes, dat de geschiedenis van Starflyer overbrugt. Er worden ook aardige anecdotes gegeven die je inzicht geven in de worstelingen van een artiest als Jason Martin. De foto's die erbij staan spreken voor zich. Deze dubbel-CD is een eerbetoon aan een kleurrijke band. Ballydowse - Out Of The Fertile Crescent, Grrrrecords Ballydowse maakt deel uit van de JPUSA gemeenschap in Chicago, USA. Een gemeenschap die bij velen bekend is vanwege de sociale bewogenheid. Dat Ballydowse uit de JPUSA voortkomt is duidelijk vanaf de eerste seconde van deze plaat. Het begint namelijk met een sample van een reporter die de Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Albright over de sancties voor Irak bevraagd. De song die erop volgt, Weapon Of Mass Destruction, gaat over dit onderwerp en de sociale gevolgen ervan voor de bevolking van Irak. Muzikaal is het voertuig van deze boodschap donker en vol met Ierse/folkachtige elementen. In sommige stukken hoor je viool, de concertina en de mandoline. Of het Austrailische folk instrument bij uitstek: De didgeridoo. En er is een basis van heftige rock. Resultaat is een origineel album. De zang wordt gedeeld door Andrew Mandell (vroeger van punkband Crashdog) en Robina Mandell. Persoonlijk geef ik de voorkeur aan de heftigere nummers zoals January 18 1943 en The Channel. Soms zouden de gitaren wat heftiger in de mix door mogen klinken om het wat krachtiger te maken. Niettemin is dit een goed plaatje. En voor al diegenen die wel eens een jiddisch bruiloftslied willen horen, luister eens naar Honga And Freylekhs From Podoloy. Het is niet een nummer met heftige gitaren en toch heeft het energie. Het zal zeker voeten in beweging zetten en een feestje bouwen. Verschillende cassettes van Unevil Hopes, Eigen Beheer Unevil Hopes is een project uit St. Petersburg in Rusland. Het logo lijkt een extreme metal band aan te kondigen. Maar dat is beslist niet waar. De eerste tape is de Extreme Thoughts promo cassette, alleen voor promoters beschikbaar. De twee andere tapes zijn in zeer beperkte oplagen beschikbaar (100 en 160 exemplaren). Eén van de twee is de Pretranscendental demo dat vier nummers bevat. De andere is een split-uitgave met Bealiah uit Indonesië. Muzikaal blijkt Unevil Hopes donkere, mysterieuze en niet makkelijk te begrijpen instrumentale piano muziek te bevatten. Het is niet extreem in de zin van snelheid of hardheid. Maar je zou het als extreem kunnen beschouwen vanwege de vaagheid en de mysterieuze atmosfeer. Maar ik moet bekennen dat ik er geen bal aan vind. Bealiah heeft ook een extreem logo en ik had verwacht dat dit death metal zou zijn. In plaats daarvan hoor ik ambiente synthesizer muziek. Het is donker en broeierig maar niet het heftige materiaal dat de meeste mensen hier in hun oren gepompt willen hebben. Muziek die op een wazige manier anders is. Verkrijgbaar via unevil@eudoramail.com |
||||