Dit is het tweede album van deze band die vier jaar geleden gevormd werd. Dit is de zoveelste metalband uit de Amerikaanse staat Ohio (net zoals Jacobs Dream, Biogenesis, Gnashing Of Teeth). Muzikaal spelen ze heftige Amerikaanse metal. Het is metal van de oude school, die stevig in de jaren tachtig geworteld is. Dit is wat sommigen true metal noemen, om het te onderscheiden van de vele nieuwe bands die ook metal genoemd worden maar die niet te vergelijken zijn met de bands van de oude school. Deze band is zonder twijfel een vertegenwoordiger van de oude school, bijna freaky! Hun songs laten een variatie van riffs horen, hoewel sommige elementen terugkeren om het toch enigszins herkenbaar te houden. Soms wordt het me een beetje teveel, zoals ze de ene riff na de andere afwerken. En enkele songs zijn behoorlijk lang. Maar zo freaky als ze zijn als het om de muziek gaat, zo freaky zijn ze ook als het gaat om de kwaliteit daarvan: Strak spel, snerpende solo's en dat alles goed opgenomen. Persoonlijk zou ik de songs liever compacter willen hebben, met een structuur die beter te bevatten is. Interessant is dat deze Europese release van Massacre Records ook een bonusnummer heeft, genaamd Secret Fires. Dit is de enige ballad op het album. Een leuk extraatje dat een andere kant van de band laat zien.

Screen - Some Feelings (When You Try To Overcome), Eigen beheer

Screen is een alternatieve rock band uit Alphen aan de Rijn, Nederland. Twee van hun leden deden eerder ervaring op in metalbands (Salutary & Beneficial) maar wilden in een andere richting verder gaan. Dat was terug in 1997. Het door henzelf geproduceerde plaatje dat ze mij in handen gaven, is hun debuut op CD. Muzikaal is het voor mij heel gemakkelijk om te zeggen dat het alternatieve rock is. Daarom zal ik het wat meer beschrijven. Hun muziek is een afwisseling van rustige stukken met akoestisch gitaar, en steviger, grungy stukken. De akoestische stukken hebben allerlei plezierige geluiden. Ze zijn vriendelijk en rustig. Als het om de heftigere stukken gaat, mis ik soms een agressieve toon bij de distortion van de gitaren om het woest te laten klinken. Vocaal kun je een dromerige zanger horen, zoiets als bij Starflyer 59. De vijf nummers op de CD zijn goed geconstrueerd. Om tot een conclusie te komen, Some Feelings is een leuk debuut voor deze alto rockers. Je kunt de CD krijgen (voor geld) via: D.J.JaspersFocks@12move.nl

Various Artists - Southern Extremities: Brazilian Metal Compilation, Rowe Productions

Het Southern Extremities album introduceert de muziek van drie getalenteerde Braziliaanse bands die door Steve Rowe beschreven worden als evangelisch Christelijke heavy metal bands. De president van Rowe Productions lijkt enthousiast te zijn over de drie bands, als ik het CD-boekje mag geloven. De eerste band op de CD is Völlig Heilig. Hun muziek is voornamelijk melodieuze metal met goede zang van Helio D'Tarso en best aardig solo gitaar werk. De productie van hun vier nummers is aardig, maar mist de kracht om te overtuigen. Stauros, de tweede band, klinkt veel overtuigender qua productie. Het instrumentspel is bovendien uitstekend wat bijdraagt aan de kwaliteit van deze progressieve metal songs. Een song als Vital Blood klinkt heel behoorlijk. De laatste band op de schijf is Light Hammer. Ze zijn de enige band die nog geen album uit hebben. Dus deze vier nummers zijn hun eerste op CD. Het eerste wat me opvalt is de lengte van hun nummers. De kortste is al bijna zeven minuten. Hier hoor je nummers vol melodie, met zowel akoestisch als elektrisch gitaar werk. Keyboards proberen een sfeer neer te zetten. En er zijn solo's van de gitaristen. Southern Extremities is een cool project en over het geheel genomen is de kwaliteit goed. Het is alleen jammer dat andere getalenteerde Braziliaanse bands hier niet op staan, want Brazilië heeft meer te bieden.

Biogenesis - The Mark Bleeds Through, Rowe Productions

Een toon van de keyboard begint het eerste nummer van dit heavy metal album. Het intro wordt geweldig opgewaardeerd door het gebruik van keyboards. Ze creëren een sfeer van duisternis en somberheid. Helaas spelen keyboards in de rest van dit nummer en op de rest van dit album nauwelijks een rol. Echter, dit betekent niet dat het album een teleurstelling zou zijn. Integendeel, hier is een keurig stukje muziek. De muziek van Biogenesis kan omschreven worden als heavy metal. Maar er zijn ook verschillende invloeden, zowel vocaal als muzikaal. Om een voorbeeld te noemen, in Legal Murder is een black metal invloed te ontwarren (maar het is beslist geen black metal!). De meeste nummers klinken zwaar, met ploegende riffs, maar zonder de gebruikelijke hoge snelheden. Alleen zo nu en dan wordt het tempo opgeschroefd, zoals in nummers als Mental Violence en het thrashy Crystal Ball. Een geweldig nummer is I Am The One. Qua zang zijn er twee types te ontdekken: Enerzijds is er het rauwe, diepe geschreeuw, anderzijds is er zang die doet denken aan Eric Clayton van Saviour Machine. Het album verrast met zijn kwaliteit. De opnames zijn goed waardoor de gitaren heftig klinken terwijl de bas en drums daar niet onder lijden. Rowe Productions mag zichzelf feliciteren dat ze deze band gecontracteerd hebben.

Psycoma - ... Of The Mind, Rowe Productions

Psycoma is één van de nieuwe bands van Rowe Productions. Hun album werd opgenomen in de Hammer Of God Studios in Mellbourne, Australië, het land waar deze band ook vandaan komt. Muzikaal zou ik hun willen omschrijven als een thrash band, vermengd met modern rock. Om dit te verklaren: Aan de ene kant hoor ik het soort riffs en instrumentspel dat je op een modern groovy thrash album hoort. Aan de andere kant is er veel melodie en gaat de zang soms veel meer in de richting van modern rock. Een ballad als Footsteps zou heel makkelijk een ballad kunnen zijn van een modern rock band, zoiets als Third Day doet. Het introotje van This Killing Tree doet me vervolgens weer denken aan Metallica, een band die zeer waarschijnlijk een grote inspiratiebron voor deze band is. Ook vocaal. Over het geheel genomen is deze opname goed en heftig, maar muzikaal een beetje anders. Ga 'm eerst goed beluisteren.

Immortal Souls - Under The Northern Sky, Little Rose Productions

De eerste keer dat ik kennis maakte met de muziek van deze band, was via de vier nummers die ze hadden op de split-EP met black metal band Mordecai. Nu roteert hun LP CD met daarop tien nummers in mijn CD speler terwijl ik me afvraag hoe de band zich ontwikkeld heeft. Met de eerste aanval op mijn oren, ben ik geneigd te denken dat de band naar de black metal is overgeschakeld. Maar dat is verre van nauwkeurig. Het nummer dat opent (Frostmind), heeft de onmenselijke snelheid en de gemeen bijtende zang die je vaak bij black metal bands hoort. Om Immortal Souls meer recht te doen, zal ik hun muziek omschrijven als de perfecte mix van power metal, met het pittige van black metal en de vocalen van death metal (hoewel het ook daarin soms raakt met de sissende klanken van black metal). Maar alles is bedekt met een dikke laag melodie. Deze muziek heeft gewoon veel energie en kracht. De toegevoegde melodie wordt gecreëerd door de lead gitaar die boven de rhythm gitaar uit komt. De productie van dit album is solide en het is eigenlijk een schande dat het zo lang duurde voor dit album (dat in de winter van 2000 opgenomen werd) uit kwam. Het is wel een waardige opvolger van hun split-EP. Verkrijgbaar via: feardark@hotmail.com

Balance Of Power - Perfect Balance, Massacre Records

Hier is het vierde album van het Amerikaans/Britse gezelschap Balance Of Power. Hun melodieuze metal muziek heeft een progressieve benadering en vocale harmonieën in de refreinen. De songs zijn vaak nogal lang en de meeste zijn midtempo. One Voice is een nummer met wat snellere power metal stukken terwijl het refrein daarvan nogal pakkend/poppy is. De zang is hoog. Keyboards werden in de meeste nummers gebruikt en dat terwijl geen van de bandleden het instrument bespeeld. Het instrumentspel is uitstekend en het album bevat goed geproduceerde nummers waar de fans van melodieuze metal van zullen houden. Mijn favoriete nummer op de schijf is waarschijnlijk One Voice omdat het goed in je hoofd blijft hangen. De voorkant van de CD toont een naakte en gevleugelde meid (zoals een engel) en sommige wenkbrauwen zullen daardoor gefronst worden. Maar behalve dat is dit een klasse album.

Stretch Arm Strong - A Revolution Transmission, Solid State Records

Het derde album van Stretch Arm Strong roteert in mijn CD-speler. De band werd in 1993 opgericht en na acht jaren bewijzen ze dat ze de vaandeldragers van de hardcore scene zijn. Hun muziek is de perfect mix tussen emotie, melodie en pure kracht. Het is energieke hardcore met luid schreeuwende vocalen, gang vocals, en met een punk mentaliteit. A Revolution Transmission is een door de band zelf geproduceerd meesterwerk. Het werd gemixt door Ryan Greene die eerder klusjes deed voor bands als NOFX en Lagwagon. Het schijfje heeft ook een multimedia gedeelte waar je extra's kunt vinden als je 'm in de CD Rom speler van je computer steekt. Er zijn verklaringen van de teksten, foto's, wallpapers en video opnames van hun Europese tour in 2000 en van de studio sessies. Echter, ik kon op mijn computer de video's niet aan de praat krijgen. Wat ik hier wel heb, is een plaat van de bovenste plank en het is moeilijk te zeggen welke nummers ik het beste vind want ze rocken allemaal!

Virgin Black - Sombre Romantic, Massacre Records

Donkere cello's, akoestische gitaren en klassiekachtige herenzang karakteriseren het openingsnummer op dit Australische album. Het is een donkere, verhitte atmosfeer. De song is toepasselijk genaamd Opera De Romanci en het tweede nummer is feitelijk het tweede deel daarvan, genaamd Embrace. Met het tweede nummer barsten de gitaren los als onweer op een hete, broeierige zomeravond. Het gebruik van keyboards in dit deel van de compositie voegt iets toe aan de klamme atmosfeer. De muziek van Virgin Black doet mij denken aan Saviour Machine, maar de gitaren zijn heftiger en het album biedt meer variatie. Een schitterend nummer is Walk Without Limps. Het bevat een donker, beangstigend geluid. En Drink The Midnight Hymn is een heftig rockend nummer met een constante vloed van guitar geweld. En Sombre Romantic eindigt met een episch nummer: A Poet's Tears Of Porcelain. De muziek op deze schijf is een interessante smeltkroes van gothic met klassieke invloeden. En het is goed geproduceerd ook. Wat ik verder wil vermelden is dat ik de voorkant mooi vind (zie het interview met de band). Schitterend!

Global Warning - Promotional Release 2001, Eigen beheer

De nieuwe Global Warning CD bevat twee nummers. Met de muziek van hun vorige plaat in gedachten, word ik verrast door de nieuwe songs. Dit is een andere band! Het geluid is donkerder en heftiger. En het klinkt alsof ze een andere zanger hebben want de zang is ruwer, schuurpapierachtig. Hun muziek kan omschreven worden als heavy metal, maar het is beslist niet snel. Soms zou de drummer wel even mogen versnellen want het is allemaal op hetzelfde tempo gedaan. Maar de band heeft duidelijk progressie gemaakt.

Space In Your Face - The True Essence Of Life, Ugly Records

Muziek voor de Korn/Limp Bizkit generatie. Space In Your Face is een hard music band uit Frankrijk, de laatste plek op Aarde waar ik zoiets vandaan zou verwachten. Ik dacht dat de Fransen nog steeds naar chansons luisterden. Echter, deze band bewijst dat er of hoop is, of dat mijn veronderstellingen onjuist zijn. De muziek is groovy en heeft zowel rappende als schreeuwende vocalen. De riffs ploegen zwaar maar er zijn ook rustigere stukken in de nummers. The True Essence Of Life bevat tien songs plus enkele instrumentale nummers. Twee van de nummers zijn gezongen in het Frans, de rest is Engels. Met de kwaliteit van de schijf zit het wel goed. Space In Your Face weet hoe ze een nummer moeten spelen. Verrassend is het om Nu Metal uit Frankrijk te horen. Het doet me afvragen of er meer van zulke bands zijn...

Jeremiah's Grotto - Through It All, Vindicated Records

Through It All is het tweede album van Jeremiah's Grotto als een vervolg op Exemplar, hun debuut uit 1999. De muziek op Through It All kan worden omschreven als een mix van energieke rock a la Foo Fighters, en emo. Het is muziek met een goed gevoel voor melodie. Er zijn tien nummers te beluisteren. De meeste daarvan zijn degelijk rock songs met vocalen die vriendelijk klinken, afgewisseld met een enkele schreeuw, enkel om een bepaald gevoel beter tot uitdrukking te brengen. De laatste twee songs van het album zijn een beetje anders met meer rustigere stukken en het gebruik van keyboards (in Better Things Undone). Deze twee nummers zijn echt heel mooi hoewel ze niet de hele tijd heftig zijn. Met Through It All heeft het Amerikaanse Jeremiah's Grotto een plaat afgeleverd met zowel kwaliteit als schoonheid.

Aeon's Promise - Welcome To The Soul Farm, Eigen Beheer.

Man, dit is een verward plaatje! Het bevat een potpourri van stijlen, allen uitgevoerd door ene John Layne. Gemeenschappelijke factor in alle nummers is de klassieke rock and John's herkenbare zang. Maar de rock wordt gebracht met verschillende invloeden, zoals jazz, folk en Latijns-Amerikaanse invloeden.  En enkele nummers bevatten wat stevigere elementen (zoals Tying Up The Devil), maar niets is in essentie hard music. Dit is rustige rock muziek die geworteld is in de jaren zeventig en begin jaren tachtig. Een nummer als Sing A Song is eerder een nummer om op een zwoele zomeravond te draaien terwijl je op een terrasje zit. De zang is ingetogen en soms meer als gesproken woord. Tekstueel krijgt John Layne zijn inspiratie van zijn geloof wat alleen al duidelijk wordt door titels als I'll Praise You en Jesus Saves. Welcome To The Soul Farm bevat tien nummers die in totaal ruim 44 minuten lang zijn. De muziek is aardig maar niet echt overtuigend.

This Beautiful Mess - Falling On Deaf Ears, Sally Forth Records/Idol Entertainment

This Beautiful Mess is de band die voorheen bekend stond als Subatlantic Starfish, een band die enkele songs uitbracht op samplers van Sally Forth Records. Muzikaal zijn ze beduidend gegroeid sinds de eerste nummers verschenen. Hun muziek is donkere emopop met prachtige muzikale landschappen. Er is een retrospectief geluid dat als een rode draad in de songs terug te vinden is. En het is meest rustig, relaxt. Soms zijn er postgrunge elementen om het wat kruidiger te maken. Maar vooral het gebruik van keyboards voegt iets toe aan de nummers. Dit is duidelijk in songs als Fly Anna Fly en Sola Gratia. Hoewel de nummers op een bepaalde manier poppy zijn, is dit album niet altijd even gemakkelijk te verteren. Je gaat de plaat eigenlijk pas echt waarderen na een paar luisterbeurten. Maar dan ontdek je ook dat Falling On Deaf Ears veel te bieden heeft. Geweldig debuut album!

Anchor - Pain Inside, Eigen Beheer

Uit Finland  komt Anchor en hun EP met daarop zes nummers. Muzikaal presenteren ze groovy metal. De zang varieert van cleane zang (en vaak met een klagerige toon) tot rauw zangwerk, maar geen geschreeuw. Het titelnummer geeft een goede indruk van het geluid van Anchor. Je kunt een variatie van akoestische en heftigere stukken horen. En er is ook variatie in snelheden. Maar hun muziek is beslist niet het soort dat in de hoogste versnelling gaat. Best heftig is het begin van Search. De muziek heeft eigenlijk best een depressieve stemming, wat duidelijk is in bijvoorbeeld Broken Day. De kwaliteit van de opname is goed, maar niet buitengewoon. Zeker goed genoeg voor een eerste introductie.  

Dust Eater Dogs - Oil, Take Off Your Shoes Records

De eerste noten die uit mijn speakers mijn kamer vervullen zijn de plukkerige geluiden van de banjo. Afgaande daarop zou je haast kunnen denken dat dit het nieuwe 16 Horsepower album is. Maar wanneer de elektrische gitaren erbij komen, krijg je een geheel andere indruk. Dit is het rauwe geluid van het Finse Dust Eater Dogs. Ze omschrijven hun muziek zelf als hardrock 'n roll en dat is beslist heel toepasselijk want hun muziek heeft een rock 'n roll gevoel, hoewel lekker rauw. Het openingsnummer is Millstone Grrrind. Dit geeft een goede indruk van hun kunnen. Het is een gaaf nummer met Benny's ruwe stem. Oil bevat negen nummers die DeD in de jaren 1996-2000 schreef, en een cover. De band coverde Psychedelic Super Jesus van Bride en volgens de voetnoot zou Oil oorspronkelijk een cover CD worden. Maar alleen Bride overleefde de selectie. Hoe het ook zit, de versie die DeD laat horen van deze klassieker van Bride is zo goed als het origineel. En het bevat ook nog eens zangwerk van Mike Majalahti (van Hallowed) en J-Blast (van Jacks Of All Trades). De productie is goed en de verpakking keurig. Met andere woorden, het Finse volk heeft weer een exportartikel om trots op te zijn.

Wisdom Call -Wisdom Call, Massacre Records

"Energy is running through my veins," maakt zanger Christian Liljegren duidelijk in het eerste nummer op de debuut CD van Wisdom Call. Je kunt je voorstellen dat dit eerste nummer van de plaat, Power From The Sky, dat precies is: energie die door je aderen vloeit. Je kunt de adrenaline voelen die door je bloed stroomt. Het is een snelle song, energiek en heftig. Wisdom Call is het hobby bandje van Christian die je vast wel kent als zanger van Narnia. Voor dit project heeft hij de Narnia drummer gerekruteerd, twee leden van de Zweedse band Stormwind en nog twee jongens. Muzikaal is het heel erg in het straatje van Narnia met Christians zang als kenmerk. Het tweede nummer, The Lost Generation, is niet snel maar wel net zo heftig. Deze nummers zijn duidelijk harder dan het merendeel van de songs van Narnia maar wel in dezelfde richting: de melodieuze power metal. Alleen de laatste paar nummers gaat de band meer in een eigen richting. Wisdom Call heeft ook een nummer gecoverd dat oorspronkelijk van Europe is: Wings Of Tomorrow. Het klinkt best behoorlijk. Qua kwaliteit is dit album zeer degelijk. En, natuurlijk, er staat ook een ballad op (Hold On To The Truth). Als je op zoek bent naar degelijke Zweedse melodieuze metal dan zul je dat zeker op deze schijf vinden. Persoonlijk vind ik wel dat ze meer hun eigen geluid moeten kweken want het meeste materiaal had ook gewoon op een CD van Narnia kunnen staan met als enige verschil dat het andere muzikanten zijn. Maar het is wel goed spul natuurlijk.

Soul Embraced - For The Incomplete, Clenchedfist Records

Soul Embraced is een trio bestaande uit twee leden van Living Sacrifice (Lance Garvin & Rocky Gray) en zanger Chad Moore. De muziek op deze CD is hoe Living Sacrifice had kunnen klinken anno 2001 als ze halverwege de jaren negentig niet van hun death metal pad waren afgedwaald. Inderdaad, Soul Embraced is death metal and het klinkt best goed ook. De schijf bevat elf nummers en vier daarvan zijn songs van een EP die de band in eigen beheer opnam en die voor deze CD opnieuw gemasterd werden. De overige zeven nummers zijn helemaal nieuw. Het boekje geeft echter geen informatie over de titels van de EP songs, noch over de naam van de bassist op deze plaat. For The Incomplete is een keurig geproduceerd album met grunts die doen denken aan Steve Rowe van Mortification in de tijd dat hij nog grunts liet horen. De muziek is krachtig en heftig maar niet in de hoogste versnelling hoewel er ook snelle stukken zijn. Zo begint Ascend Into My Embrace met snelle black metal. Maar na het intro wordt al gauw overgeschakeld op midtempo death metal die afgewisseld wordt met sneller werk. De vier nummers van de EP zijn minder beïnvloed door hedendaagse ontwikkelingen en daarom juist voor fans van de oude school interessant. Over het geheel genomen is het een interessant album en daarom hebben de fans van extreme metal weer een band om te leren kennen, in het bijzonder zij die teleurgesteld zijn door de huidige richting waarin Living Sacrifice zit. Prima album.

Martyr/Betrayal - The Passing Of Time, Black & White Records

In de jaren tachtig was Martyr één van de meest belovende Christelijke thrash bands. Deze band bracht verschillende demo's uit maar ze kregen nooit een platendeal. En toen de oprichter van de band, David Prado, opstapte en de bandnaam met zich mee nam, gingen de overige leden verder onder de naam Betrayal. En die band bracht uiteindelijk wel Cd's uit. The Passing Of Time is een souvenier van de demo dagen. Deze CD bevat songs van bijna alle uitgebrachte demo's (behalve Death Is Dead uit 1987) plus drie songs van een demo die Martyr tegen het eind van haar bestaan maakte maar niet uitbracht. Natuurlijk, de kwaliteit van deze opnamen is niet zo hoog als je waarschijnlijk gewend bent want deze nummers zijn demo opnames naar de maatstaven van de jaren tachtig en begin jaren negentig. Maar wat je wel kunt horen zijn een aantal geweldige thrash nummers die gemixt zijn met speed en heavy metal. Enkele van deze songs werden later door Betrayal opnieuw opgenomen voor hun eerst CD. Eén daarvan is Escaping The Altar wat toch wel één van de ware juweeltjes is die de band ooit maakte. Ik vraag me echt af waarom Martyr nooit door een platenmaatschappij is opgepikt want dit is echt goed materiaal. The Passing Of Time bevat ook een video clip van de song Frantic die samengesteld is uit opname materiaal van minstens drie concerten van Martyr en Betrayal. Het is niet perfect want het geluid loopt niet bepaald synchroon met de beelden maar het weerspiegelt een bepaalde tijd waaraan ook ik herinneringen heb. Voor de oude Betrayal en Martyr fans is dit een echt collectors item om koesteren. Het is niet perfect qua kwaliteit maar wel relevant qua historie.

Jacobs Dream - Theater Of War, Metal Blade Records

De nieuwe Jacobs Dream is een echte tractatie voor de fans van stevige melodieuze metal die tegen de power metal aanleunt. Terwijl ik naar dit schijfje luister kan ik er niets aan doen dat ik onder de indruk raak door de keurige arrangementen die elementen als kracht, melodie en emotie bundelen. Het is goed geproduceerd, heftig met de gitaar duidelijk in de mix. De ambachtskunsten zijn goed merkbaar op Theater Of War, uitgewerkt in alle details. Resultaat is een smakelijk hapje. Geweldige songs zijn Traces Of Grace en Black Souls (dat in de lijn van Steel Prophet ligt). Indrukwekkend is de semi-ballad Sarah Williams met zijn kalm gepingel en een emotioneel diepgewortelde tekst. Het zangwerk is uitstekend en het verhaal van het nummer komt over: het verdriet en berouw van iemand die de dood van een ander op zijn geweten heeft. Ook tof is het instrumentale De Machina Est Deo. Het ene moment is het een wilde achtervolging op een snelweg, en een moment later een kalm ritje. Dit is niet het soort instrumentaaltje waar de gitarist kan egotrippen. Dit is een nummer waarbij alle leden van de band een duit in het zakje doen. De kwaliteit van dit schijfje is uitstekend. Echt een tractatie.

Poundhound - Pineappleskunk, Metal Blade Records

Dit is het nieuwe solo album van Doug Pinnick van King's X. Pineappleskunk geeft dezelfde ervaring als een bezoekje aan de zolder van een huis. Er liggen allerlei zaken opgeslagen, sommige heel dierbaar en mooi, maar er is ook rotzooi. Er is een varieteit aan spullen die allerlei herinneringen oproepen. Hetzelfde geldt voor dit album. Je kunt er allerlei soorten geluiden, stijlen, invloeden en dingen op horen. Hoofdzakelijk is het de heftige melodieuze rock/metal die je van Doug wel zult kennen. Eén van de wazigste dingen die je op het schijfje zult horen is een nummer bestaande uit stukjes opnamen van een antwoordapparaat. De muziek hier is verwant aan King's X natuurlijk, vooral door de herkenbare stem van Doug. Het is wat je van hem kunt verwachten. Echt wel mooi. Maar er is ook rotzooi. Maar ik hou er wel van op deze zolder rond te neuzen. 

Inversion - The Nature Of Depravity, Eigen Beheer

Bruut geweld. Dat is het eerste woord dat me te binnen schiet bij het beluisteren van de eerste noten en beats die op me los gelaten worden. Inversion uit Californië dient hier lekker extreme death metal op compleet met blast beats en diepe grunts. De grunts klinken alsof zanger Jaïrus inademt terwijl hij gromt in plaats van uitademt. Het is één ding om extreme muziek te maken, maar het is de uitdaging om het verteerbaar te houden, niet een hoop onzin. Terwijl ik naar The Nature Of Depravity luister begin ik steeds meer het werk van deze muzikanten te waarderen en het resultaat van hun studio proces. De songs komen goed uit mijn speakers geblazen. En naast al die angstaanjagende snelheden, donderende beats en brute grunts is er zeker ook plaats voor melodie. Dit is duidelijk in songs als If Not Emasculated (met black metal invloeden) en Independence. De drums klinken wat ver weg in de mix. Maar voor de extreme metal fans is deze plaat zeer de moeite waard. Uitstekende death metal. En er staan zeventien nummers (waarvan drie demo opnames) op de schijf die bijna een uur vullen.

The Cartwrights - Slow And Steady, Penny Back Records

The Cartwrights is een driekoppige band met de drie J's: Josh (Serra), Jordan (Wyatt) en Josh (Hunter). Hun muziek doet denken aan The Huntingtons met een scheutje Green Day. Zanger Josh Serra klinkt zo nu en dan wel wat ver weg en de kwaliteit is niet echt wat je van de hierboven genoemde bands zou verwachten. De vijf songs op deze EP zijn geinig. Best aardig. Met de strijd die er is in de pop punk scene is het noodzakelijk om te komen met iets dat opvallend verfrissend is om de aandacht van mensen te trekken. Maar met deze EP lukt het niet. Het is aardig maar niet meer dan dat. Goed voor een eerste kennismaking.

Transfigural Form - Sinborn Conscience, Eigen Beheer

Transfigural Form is een nieuw project van Todd Pope, bekend van zijn Eden In Ruins materiaal. Deze tape bevat vier nummers. Het begint met keyboards en wat gitaarwerk. Maar dat is echter een intro voor de tape. Het eerste echte nummer is een death metal nummer met een flink tempo en Todd's donkere growls. De andere songs zitten allemaal net als de eerste in de old school hoek. Het gitaarwerk is heel behoorlijk en er zijn een aantal uitstekende solo's. De kwaliteit van de tape is het resultaat van een minimaal budget en de drum computer is gewoon afgrijselijk. Dat is jammer want de muziek verdient beter.

Stronghold - Prayers Form A Yearning Heart, Nordic Mission

De voorkant van de CD zet de toon voor de muziek van deze schijf met daarop vijf nummers. Je kunt een verkoolde vuist zien die vast zit in prikkeldraad. Het is al meteen duidelijk dat dit niet het nieuwste album van Britney Spears is, om maar een popartiest te noemen. Stronghold is een Noorse eenmans formatie. Brein is Eirik Hellem Bø die de meeste instrumenten beroerde (gitaar, bas, drums) en die ook de zang voor zijn rekening nam. Alleen keyboards werden bespeeld door Kjartan Vestvik. Muzikaal biedt Stronghold black metal vermengd met dark en doom metal. De doom elementen doen me denken aan Ashen Mortality maar de productie is hier veel scheller zodat het winters klinkt. De dark en black metal elementen klinken als Antestor met de zang op de achtergrond, eerder grauwend dan krijzend/sissend. De songwriting is goed, maar niet echt progressief. Het instrumentspel is heel aardig en Bø slaagt er in een donkere atmosfeer neer te zetten. De kwaliteit laat qua geluid nog wel wat te wensen over hoewel het beslist niet slecht is.

Gryp - Left Behind, Eigen Beheer

Left Behind is het titelnummer van de nieuwe EP van Gryp. Op deze plaat staan vijf heftige alternatieve songs met een passie voor hardcore en nu metal. Op vocaal gebied en qua gitaar klanken doet het me denken aan bands als Korn, Limp Bizkit en Deftones. Het zangwerk varieert van gepasssioneerde zang tot rauw geschreeuw. Het is niet rappend. Soms kan ik bijna de vinger leggen op een ideetje dat ze van een andere band gepikt hebben. Het gecombineerde resultaat intrigeert maar is niet de hele tijd boeiend. Beste nummers zijn Left Behind, Lessons Of Distance "Can't Explain" en Change My Name. Productie is best goed.

Luti-Kriss - Throwing Myself, Solid State Records

Donkere, dreigende klanken zijn de meest opvallende bestanddelen van de muziek van deze band. Over het geheel genomen is er een donker geluid. Luti-Kriss is een metalcore band uit Georgia in de Verenigde Staten. Throwing Myself is hun eerste plaat bij Solid State Records. En een plaat met grote intensiteit. De muziek is vol variatie maar het donkere geluid is een saus die alles net wat pittiger maakt en het dezelfde smaak geeft. De muziek is groovy maar snel drumwerk ontbreekt. De vocalen zijn meestal vervormd geschreeuw en in een song als An Act Of Volition doet het me denken aan Training For Utopia. Throwing Myself werd geproduceerd door Andre Wahl en dit resulteerde in een uitstekend debuut bij Solid State Records. Wat me wel dwars zit is het nutteloos gebruik van stilte. Nummer twaalf van deze schijf is zes minuten lange stilte en het laatste nummer begint pas na 45 seconden. Dit veroorzaakt dat het beluisteren van de gehele CD er niet prettiger op wordt. Ik hoop dat bands hier mee stoppen. Het begint te vervelen.

Element 101 - Stereo Girl, Tooth & Nail Records

Punkerige pop deuntjes, dat is misschien wel de beste manier om de songs van deze band uit New Jersey (USA) te beschrijven. Vergeleken met hun vorige plaat is deze schijf nog poppier en minder punk. Het punk-gevoel is nog steeds terug te vinden in een aantal nummers (Just To Like You) maar het is verder naar de achtergrond geduwd. De nadruk ligt op de breekbare zang van zangeres Crissy Verhagen en de rotsachtige muzikale landschappen. De opnamekwaliteit is echt goed wat er voor zorgt dat deze plaat genietbaar is voor de punkpop fans. Let op dat ik punkpop zeg, en niet poppunk. Persoonlijk vind ik het gebruik van de breekbare zang wel wennen. Maar de songs zijn mooi zoals  Standing On the Edge Of The Night, 20 Years In The Making en Private Conversations. Element 101 is er in geslaagd om een album te maken met prachtige songs die aanstekelijk klinken.

Craig's Brother - Lost At Sea, Tooth & Nail Records

De nieuwe Craig's Brother werd opgenomen met Darren Grahn in de Greenhouse Studio's in Canada. Het resultaat is nu te beluisteren op de schijf in mijn CD-speler. Eerlijk gezegd, het enige nummer van de band dat ik tot nu toe kende was Lonely Girl van hun Tooth & Nail debuut. Dat was een pakkend poppunk nummer. Lost At Sea is een beetje in die richting maar wel opvallend pop geörienteerd. Het album begint met Glory, een nogal mooi nummer. Lekker melodieus en dat is smullen is voor de pop punk fan. Dit nummer bevat ook een bijdrage van een kinderkoortje....Maar het CD-boekje geeft daarover geen enkele informatie. Ook niet over de orkestbewerkingen in het schitterende nummer Back And Forth. Zelfs als je niet van pop punk houdt, heeft dit schijfje voldoende te bieden om er toch eens naar te luisteren. Lost At Sea bevat sneller werk in een aantal nummers, zoals Divorce, maar ook pop geörienteerd heftig rock spul. Er is een variatie te vinden, maar niet te veel. De band heeft een prachtig resultaat neergezet.

Troy - Troy, Eigen Beheer

Dit is een speciale EP uitgave van de band die vroeger bekend stond als Sinical Glance. De naam is veranderd maar de muziek is nog steeds symfonische rock. Wat deze plaat speciaal maakt is dat het gaat om een CD-R die enkel verkrijgbaar is voor degenen die echt geïnteresseerd zijn want het is voornamelijk bedoeld voor promotionele doelen. Dus, het is een nogal exclusief ding. Het laatste nummer is een oude bekende, namelijk Song Of Mary dat oorspronkelijk op de rock-opera Truth Or Delusion van Sinical Glance stond. Nu worden de belangrijkste vocale taken vervuld door zangeres Marrieke van Veelen. De drie andere nummers werden live opgenomen. En het is een perfect opname in de betekenis dat je een perfecte indruk krijgt van het live geluid van de band en hun muzikale kunnen op het podium. Ik zag ze tweemaal live in de afgelopen tien maanden dus ik meen dat ik weet waar ik het over heb. De muziek is boeiend, sfeervol en soms heftig, maar meestal dromerig op een bepaalde manier. Het is het soort muziek om voor te gaan zitten en naar te luisteren. Hun instrumenbeheersing is degelijk zoals op de EP blijkt. Wat je hierop hoort is wat je live krijgt. Trouwens, Marrieke's prachtige stem past heel goed bij de muziek.

Excision - Visi, THT Productions

Ik betreur dit, echt waar. Wat je op deze schijf hoort is het solo werk van Jefray, gitarist van Kekal. Zijn werk voor Excision is een amalgaam van verschillende stijlen en invloeden. Het eerste nummer is sfeervol met heldere zang en het bouwt aardig op. Om eerlijk te zijn vind ik het een heerlijk nummer. Het tweede nummer begint ook nogal sfeervol. Jeff is niet bepaald de beste zanger van de wereld maar hij klinkt heel herkenbaar en de combinatie met de muziek is goed. Wat ik dan betreur? Het gebrek aan een vet geluid. Ik mis de geluidskwaliteit die nodig is om er volledig van te kunnen genieten. Jeff combineert jaren tachtig metal met gothic, industrial en zelfs black metal, ambient en andere stijlen. Soms werkt die mix van stijlen uitstekend, soms zijn er gebreken. Maar het is altijd het experiment waard. Afgezien van de tekortkomingen in geluidskwaliteit zal ik van dit schijfje genieten.

Verschillende Artiesten - Free Bee Two, Tooth & Nail Records

Samplers zijn altijd uitstekende mogelijkheden om eens wat recente uitgaven te leren kennen. Deze is niet een uitzondering. De tweede Free Bee compilatie bevat zeven bands met twee songs elk: Element 101, The Dingees, Zao, Craig's Brother, Further Seems Forever, Luti-Kriss en de Deluxtone Rockets. Alle bands zijn van het Tooth & Nail label en Solid State Records. En het rockt! De eerste Free Bee bevatte meer bands met één song elk. Deze benadering met minder bands en twee songs elk geeft je toch een betere indruk van de meest recente uitgaven van deze bands. Dit is voor de sampler freaks onder ons!

Disciple - By God, Rugged Records

Disciple's derde langspeler is By God. Hun muziek is een heftige mix van groovy metal en rapachtige vocalen. Het is niet bepaald zoals rapcore. Het fundament dat deze band neerlegt is van metaal. En het is groovy spul. En behalve rappen hoor je ook regelmatig gewoon zangwerk zoals in Can't Breathe. Disciple is ook een band met een missie. Hun teksten zijn duidelijk en er staan zelfs korte opmerkingen in het CD-boekje over elk nummer. Wat cool is, is dat het album ook een extra CD bevat die bijgeleverd werd om aan een ander te geven. Deze extra schijf bevat drie songs van By God. Het album eindigt ook met een acoestisch nummer waarin zanger Kevin Young de Christelijke boodschap probeert over te brengen. Het is nogal emotioneel en echt Amerikaans gedaan en het spreekt mij totaal niet aan. Soms gebeurt het met zulke bands die een missie hebben dat ze de muziek verwaarlozen. Dat is niet het geval bij Disciple. Dat is duidelijk op deze plaat want de muziek is goed geproduceerd, stevig en recht voor je raap. En er staan negentien songs op met in totaal meer dan 70 minuten. Tof!

The Awakening - Ethereal Menace, Intervention Music

The Awakening is niet een nieuwe naam in de muziek wereld. Ethereal Menace is zijn derde CD. Ik zeg 'zijn' omdat The Awakening het werk is van één persoon: Ashton Nyte. Hij is afkomstig uit Johannesburg in Zuid Afrika. Hij schreef ook alle muziek op deze schijf en speelde bijna alle instrumenten zelf. En een vierde album van hem is inmiddels in Zuid Afrika op de markt verschenen. Wat je op Ethereal Menace kunt horen is gothic rock. Het is niet heel erg heftig. Het eerste nummer (In Etherea) is een gitaar geörienteerd nummer en midtempo. Het tweede (Naked) is trager en het heeft een donkere sfeer die gecreëerd wordt door keyboards. De zangstem van Nyte varieert in het nummer van laag en traag, bijna fluisterend soms, tot midden bereik. De muziek van het derde nummer, Chains, is meer uptempo. De songs zijn goed en het zangwerk past prima bij deze stijl. Het voegt iets toe aan de donkere atmosfeer die je in de nummers kunt voelen. De gitaar zouden wat mij betreft wel een stuk heftiger mogen klinken. Niettemin is dit echt een interessant album met prachtige songs.

Verschillende Artiesten - Music For The Next Millennium, MCM Music

Hoewel dit album al sinds de vorige eeuw uit is, viel het pas onlangs op mijn deurmat. Het is interessant genoeg om nu te recenseren. Music For The Next Millennium begint met een introductie praatje van pastor Dave Hart van Sanctuary San Diego. Er staan verder vijf bands op de schijf. Eva-O, voorheen van Christian Death, droeg twee nummers bij van haar album Damnation. De songs zijn duister, gothic en bezwerend. Rackets & Drapes komt daarna met twee nummers van de plaat Candyland. Muzikaal combineren ze thrash metal met wat industriële invloeden. Twee nummers van Narnia's Long Live The King album werden ook op deze schijf gekwakt. Zij spelen melodieuze metal van de bovenste plank. Wedding Party is de vierde band met atmosferische muziek van hun Anthems album. Saviour Machine is de enige band die vier nummers mocht bijdragen aan deze verzamelaar. De eerste is The Night, dat donkere piano nummer met de treurende zang die de ondergang van de aarde beweend. De laatste twee songs werden live opgenomen tijdens de Christmas Rock Night in Duitsland in 1998. Je krijgt zo veertien minuten live muziek voorgeschoteld. Deze opnamen maken de verzamelaar extra interessant.

Minus SF - Minus SF, Eigen Beheer

Een band die Finland rijk is: Minus SF, een energieke pop punk band met melodieuze zang en zo nu en dan harmonieuze stukjes. Het is niet echt het supersnelle werk maar je kunt de energie voelen die deze songs hebben. De vijf nummers bewijzen dat deze formatie in staat is goede songs te schrijven en ze nog goed te spelen ook. Betere geluidskwaliteit is dan wel vereist hoewel de nummers goed overkomen. Het is niet de kwaliteit die je verwacht van een Tooth & Nail uitgave, qua geluid. Maar als ik de songs op zich beluister, dan hoor ik een band die klaar is om iets te ondernemen dat hun kunnen waardig is. De EP bevat ook een videoclip van het nummer New Colours. Je kunt het in drie verschillende formaten bekijken. Eén daarvan werkte op mijn computer. Wat ik zag was een goede presentatie van de band. Echt top!

Silence The Foe - When Summer Turns To Sand, Eigen Beheer

Het titelnummer waarmee deze EP begint, klinkt best lieflijk, kalm, en bouwt vervolgens op. Het is de prelude van vijf hardcore songs. Silence The Foe werd slechts een jaar geleden opgestart, maart 2000, en dat verrast mij als ik hun muziek beluister. Volgens mij hebben de leden van de band eerder ervaring in andere bands opgedaan want ze klinken te ervaren om broekies te kunnen zijn. Hun muziek is rauwe, aggressieve hardcore met hees schreeuwwerk. Soms doet het me denken aan het oude werk van Training For Utopia. Andere momenten klinkt het als recht-voor-je-raap razende rock. Tommy Akerholdt van Silver nam de productie voor zijn rekening en dit resulteerde in een alleraardigst debuut.

Purgation - Realm Of The Dead, Eigen Beheer

Ongeveer een jaar geleden recenseerde ik een plaat van Purge. Nou, Purge heeft de naam veranderd in Purgation en dit is hun nieuwe release. De schijf bevat vier nummers die geschreven werden door zanger, gitarist en bassist Ronnie Griffin. Het is niet snel werk maar je kunt snelle stukken aantreffen (zoals in het titelnummer). Het is niet echt doom metal maar meestentijds hoor je trage ritmes, bijna zoals bij een band als Tool. Vergeleken met hun vorige album hoor ik niet veel progressie. De songwriting is goed hoewel de productie qua geluid wel wat vetter mag.