Recensies 2002-I

The Blamed - Give Us Barabbas, Tooth & Nail Records

Ruim na Pasen komt The Blamed met Give Us Barabbas. Iets langer dan een jaar geleden zag ik de band live en de enige indruk die ik van ze kreeg, was dat het een heleboel zinloze herrie was met veel geschreeuw. Deze opname geeft me van dezelfde band een andere indruk en het is ook anders dan wat ik nog weet van hun punk rock dagen toen ze één van de eerste bands bij Tooth & Nail Records waren. Give Us Barabbas is, volgens hun bio, "werkelijk een post-punk triomf". Dit is zo'n beetje een mix van goeie ouwe punk met  intellectuele rock 'n roll. Het heeft beslist niet de simpliciteit van vele bands die tegenwoordig naar de wortels van de rock 'n roll teruggaan. De vraag is, echter, of dit applaus verdiend. Ik denk dat het vooral een kwestie van smaak is. Wat door de één als de hoogste vorm van creativiteit bestempeld wordt, kan voor een ander pure waanzin zijn. Over smaak valt niet te twisten. Er is niets poppy aan deze muziek en aangezien er geen refreinen zijn, is het ook niet echt licht verteerbaar. Het is rauw materiaal met verschillende invloeden uit de hoek van de punk, emo en hardcore maar zonder de snelheid die enkele van deze bronnen karakteriseren. De opname is goed en het bevat verschillende goede momenten hoewel ik persoonlijk niet onder de indruk ben. Kwestie van smaak.

Ganglion - Promo CD, Eigen Beheer

Deze demo komt van een band die bestaat uit leden van Extol en Lengsel. Maar verwacht niet iets in het metal straatje waarin de bands zitten waar deze jongens ook deel van uitmaken. Het eerste nummer, Culmi-Nation, maakt dit al kristal helder want je kunt heftige rock 'n roll horen met agressieve vocalen. Rock 'n roll is het sleutelwoord voor deze plaat want het is het chassis dat dit vehikel draagt. Het houdt de muziek in beweging terwijl invloeden vanuit de hardcore, punk rock en zelfs de thrash het de "looks" geven die het heeft. Dit is krachtige muziek. De snelle stukken in Boundary Lines pompen de adrenaline in je aderen. Zoals je van deze jongens kunt verwachten, is deze opname degelijk en daarom geeft het een goede demonstratie van hun kunnen. Als je van de stevige rock 'n roll houdt, zal dit je aanspreken.

Verschillende Artiesten - This Is Solid State Volume 3, Solid State Records

Door middel van deze compilatie CD introduceert Solid State Records nieuwe namen en oude bekenden van hun platenlabel. Interessant is bijvoorbeeld dat het een demo versie bevat van een nieuwe nummer van Project 86. Deze band is bekend van hun platen die via BEC Recordings verschenen. Muzikaal passen ze hier naadloos aan met hun hardcore/rapcore muziek. Het nieuwe nummer ligt in de lein van Drawing Black Lines, hun tweede album. De andere bands op deze verzamelaar zijn: Demon Hunter, Zao, Still Breathing, Underoath, Eso-Charis, Living Sacrifice, Stretch Arm Strong, Extol, Soul Embraced, Embodyment, Narcissus, Norma Jean, Blindside, Few Left Standing, Society's Finest & Soapbox. Kortom, er is hier een hele berg hardcore, metalcore en extreme metal te vinden waarmee de extreme muziek fanatici hun hart op kunnen halen. De schijf is niet alleen vanwege Project 86 extra interesant maar ook vanwege een niet eerder uitgebracht nummer van Zao genaamd Iscarus Complex (dat in de lijn van hun titelloze album ligt) en de bands die recentelijk zich bij Solid State Records hebben aangesloten. Mis deze niet.

Slick Shoes - Slick Shoes, Tooth & Nail Records

Het verrotte uiterlijk van het CD-doosje zou de suggestie kunnen wekken dat dit een album is uit de dagen dat deze jongens nog rondkropen in hun Pampers. In tegenstelling tot de oude "look" is de frisheid en het enthousiasme dat Slick Shoes door hun muziek laat horen. Het vierde album van de band bevat twaalf poppy punk rock songs die een mix van pakkend materiaal met energieke rock en harmonieuze zang laten horen. Deze muziek ademt lol en en enthousiasme. Net als Wake Up Screaming, hun vorige plaat, heeft het album overeenkomsten met MxPx. Een nummer als Friday Night zou net zo gemakkelijk op een album van het beroemde Bremerton trio kunnen staan als het hier op staat. Maar Slick Shoes is geen exacte kopie omdat ze nog voldoende eigen aspecten inbrengen om hun eigen identiteit te bewaren. Met een productie van Neill King (die ook voor Green Day werkte) kun je een goed klinkend album verwachten met slechts enkele onbetekenende foutjes. Enkele songs hebben hit potentie zoals Alone (de eerste single) en I Know. Het multimedia gedeelte van de schijf bevat de video van Alone en een serie foto's.

Rick Ray - Manipulated D.N.A., Neurosis Records

Het is me nooit eerder overkomen maar dit album kwam steeds dieper onder het stof te liggen terwijl het maanden wachtte om gerecenseerd te worden. Maar hier is de recensie dan toch! De eerste indruk kreeg ik van de wazige voorkant. Je kunt vervormde hoofden en veelogige gezichten zien waardoor je je afvraagt of je scheel kijkt of dat je een album met psychedelische rock kunt verwachten. Het eerste nummer lijkt de tweede optie enig krediet te geven met zijn schizofrene gitaren. Twee afzonderlijke gitaren spelen verschillende schema's die volgestopt zijn met lead gitaar spel. Het is geen hard music in de zin dat de gitaren geen agressieve tonen hebben, dat de drums wat veraf klinken en dat de rokerige zang relaxt klinkt. Dus, over het geheel genomen klinkt het als rustige rock muziek die ook nog eens in de jaren zeventig ingebed ligt. De lead gitaar is duidelijk doorspekt met blues invloeden en blues kun je ook op de rest van Manipulated D.N.A. horen. Het eerste nummer heeft ook in beperkte mate een jazz rock smaak. Het album is zowel een verzameling van songs als een verzameling van muzikale richtingen. Alleen Could This Be bevat metal invloeden terwijl progressieve rock meestal domineert. Het gebruik van de klarinet in een aantal nummers voegt een ongewone klank toe. Het instrumentspel is goed en de productie is, hoewel niet heftig, goed. Aangezien dit een ongebruikelijke release is om door mij gerecenseerd te worden, doe je er goed aan om er eerst eens naar te luisteren in het geval je geïnteresseerd bent.

12 Stones - 12 Stones, Wind-Up Records

Terwijl ik dit schrijf, is de band op een Amerikaanse tournee met labelgenoten Creed. Oké dan, wie zijn de 12 Stones? Nou, dit is een modern rock band die bestaat uit vier jonge gasten. Met hun titelloze product presenteren zij een debuut dat door Jay Baumgardner (die eerder werkte voor Papa Roach, Coal Chamber en anderen) werd geproduceerd. Dit heeft geresulteerd in een schijf die steviger klinkt dan de gemiddelde modern rock CD die ik tegen kom. Het geschreeuw dat je zo nu en dan op de achtergrond hoort, heeft daar ook aan bijgedragen. Zanger Paul McCoy zingt vaak de blues met teksten die gaan over eenzaamheid, afwijzing en frustratie. Ga maar eens tellen hoe vaak ze het woord "away" gebruiken, zoals: "I see a lot of hate, pushing me away" (in Open Your Eyes). Muzikaal is er zeker ook een blues invloed, vooral als het gaat om gitaarsolo's. My Life, bijvoorbeeld, bevat een prima bluesy gitaarsolo. De meeste nummers volgen een vast patroon met cleane gitaar in het begin en in de verzen en heftig gitaarwerk in de refreinen. Dit wordt na een tijdje wel voorspelbaar. Echter, deze schijf is een prima debuut. Er wordt goed gespeeld en het geluid is uitstekend.

Fire Fly - Demo 2002, Eigen Beheer

Ten eerste weet ik al niet eens zeker of deze CD met drie nummers wel te koop is. Niettemin ben ik aan de recensie begonnen! Het vervolg op Beauty For Ashes van afgelopen jaar is een demo die de kwaliteitstest net zo goed doorstaat als de voorganger. Maar hoe is de muziek? Fire Fly laat nog steeds een variatie van rustige en heftigere stukken horen. Het is atmosferische melodieuze rock. Beauty For Ashes bevatte nog een aantal volledig rustige nummers maar geen van de drie op de demo zijn volledig rustig. De Alphabet Song begint dan wel rustig en vriendelijk, maar de distortion van de gitaren versieren de heftigere stukken die er ook zijn. Vergeleken bij Beauty For Ashes klinkt deze een stuk steviger en ligt iets beter in het gehoor. Ligt er meer op ons te wachten? Ik hoop het wel. Dit is Fire Fly op z'n best tot nu toe!

Dr. Bigfoot - Through These Eyes, Eigen Beheer

Uit Groningen, Nederland, komt Dr. Bigfoot. Deze demo EP bevat vier nummers. Blasphemy is een rapcore nummer waar de raps in de refreinen met enkele pogingen om te schreeuwen worden gecombineerd. Get Back begint als ska, wordt vervolgens punk rock en daarna rap geïnfecteerde rock waarna het proces van voren af aan begint. Heb je daarmee een idee gekregen van de structuur van dit nummer? Het derde nummer is Blood, Sweat & Tears. Hiermee keren de jongens weer terug naar de rap rock. Touch The Heart is een song met een up-tempo refrein en rustigere tussenstukken. De CD klinkt alsof het live werd opgenomen in die zin dat het niet gepolijst klinkt. De kwaliteit zou best beter kunnen maar je krijgt zeker een idee van het kunnen van deze Nederlandse band. Aardige demo maar niet één die eruit springt.

Global Warning - EP, Eigen Beheer

Ik denk dat dit de derde schijf is die ik in één jaar tijd van deze band heb ontvangen. Er staan vijf nummers op deze EP en drie daarvan stonden op de vorige schijfjes: Inside, Digital Black & Come In. Het eerste nummer, Blurred World, is nieuw. Mijn vorige klacht over de band was hun gebrek aan variatie in een nummer. Nu komen ze al binnen 90 seconden met de solo op de proppen. Een prima solo overigens. Het zou geen kwaad kunnen als ze zo nu en dan het tempo verhoogden. Het andere nieuwe nummer heet Completely New. Dit nummer varieert donker getokkel met heftigere stukken. De zanglijnen klinken goed. Global Warning heeft duidelijk serieuze vooruitgang geboekt sinds hun eerste EP op de deurmat viel. Dit is ruige melodieuze metal zonder pop pretenties of technische gefreak. Pure metal?

Fewleftstanding - Wormwood, Takehold Records/Solid State Records

Wormwood werd oorspronkelijk in 2001 door Takehold Records uitgebracht. Maar na de overname door Solid State Records werd het dit jaar opnieuw gereleased. Echter, het exemplaar dat ik kreeg is het Takehold origineel die mij toegezonden werd door een geregelde bezoekster van Art For The Ears die denkt dat deze band meer aandacht verdiend. Nu ik ernaar luister, wordt de vraag relevant of de band inderdaad meer aandacht verdiend. Ik denk van wel want het schijfje klinkt sowieso beter dan wat ik ervan verwacht had. Maar, hoe klinkt Fewleftstanding eigenlijk? Verwacht moderne melodieuze hardcore zonder de traditionele vers/refrein/vers structuren. Je zult eerder een muzikale ontwikkeling van de ene riff naar de andere kunnen verwachten. Over het geheel genomen zijn de songs mid-tempo met enkele snellere stukken. Waar het eigenlijk op neer komt, is een mix van agressie en melodie die gecombineerd wordt met schor geschreeuw en teksten die je aan het denken zetten. Wormwood is een album dat door de band werd geproduceerd met hulp bij de opnames van Barry Poynter en Jason Magnusson. In zijn genre is deze schijf een ware traktatie welke de luisteraar zelfs na vele uren luisteren zal smaken.

Cool Hand Luke - I Fought Against Myself, Eigen Beheer

Cool Hand Luke is een driekoppige formatie die bestaat uit drummer Mark, gitarist Jason en bassist/zanger Brandon. Het eerste nummer is een rustig maar vaag nummer met piano, akoestische gitaren, donkere achtergrond geluiden & geklets en kerkklokken. Prima als achtergrondmuziek. Het tweede nummer, Destroying Transduction, bewijst dat de band emo rock speelt. De zang klinkt enigszins als Arjen van This Beautiful Mess maar deze muziek is niet zo retrospectief als TBM. Natuurlijk, behalve piano hoor je geen keyboard of orgel of dergelijke toetsinstrumenten. Maar het is ook niet een echt heftig plaatje. Het instrumentspel is oké maar de zang wordt na een tijdje saai. Dit is het soort muziek waarvoor je wel in de stemming moet zijn. Sommige nummers zijn best geschikt als achtergrondmuziek, andere zijn leuk om even naar te luisteren. Het klinkt best aardig, maar niet indrukwekkend. De schijf is gevuld met bijna 60 minuten en tien verschillende nummers. Dat je lange nummers kunt verwachten, kun je wel nagaan!

Morphia - Frozen Dust, Eigen Beheer/Fear Dark

De eerste keer dat ik bekend raakte met de muziek van Morphia was tijdens hun optreden als support act van Mortification in de zomer van 2001. Ik was onder de indruk van hun professionele uitstraling en hun prachtig gevormde muziek. Een aantal weken later kocht ik hun album Unfulfilled Dreams. En nu presenteert de band hun vervolg genaamd Frozen Dust. Hun muziek kan omschreven worden als symfonische doom metal. Je kunt zwaar ronkende gitaren en akoestische stukken horen. En dit wordt gecomplementeerd door subtiel drum, bas, piano & keyboard spel. Interessant is het gebruik van verschillende soorten zang. Op een gegeven moment kun je in The Sun, bijvoorbeeld, drie verschillende lagen vocalen tegelijkertijd horen: de zuivere zang van gitarist Roger Koedoot, de grunt van zanger Jasper Pieterson en het gekrijs van keyboard speler Peter van Tulder. Frozen Dust is het eerste album voor Jasper. Hij heeft een diepe, droge en donkere grunt die prima bij deze muziek past. Het is stemmige, atmosferische muziek met melancholische teksten. Of zelfs depressieve teksten zoals in Forced To Obey. Qua productie heeft de band een sprong vooruit gemaakt waardoor dit een uitstekend product is geworden. Ook het CD-boekje is zorgvuldig uitgevoerd. Je kunt verschillende foto's vinden die de teksten op de een of andere manier representeren. Als je van atmosferische doom metal houdt, dan is Frozen Dust een plaat die zeker niet in je collectie mag missen.

P.O.D. - Satellite, Atlantic Records

Toegegeven, ik ben een beetje laat met deze recensie. Er zijn inmiddels in de afgelopen zes maanden meer dan twee miljoen exemplaren van dit album over de toonbank gegaan. Satellite is het vervolg op The Fundamental Elements Of Southtown waarmee de band platina haalde. Hun muziek is voornamelijk rapcore maar het wordt soms versmolten met wat hardcore invloeden en new metal.  Enkele van de nummers hebben bewezen hitpotentie te hebben. De single Alive werd in mijn vaderland een hit en ook in andere landen wereldwijd beklom het de hitparades. Ik weet zeker dat er meer nummers zijn die het goed op de radio kunnen doen. Niet alles is heftig. Youth Of The Nation is een rustig nummer dat best cool klinkt als je van rap muziek houdt. Er zijn ook twee nummers waarin reggae stukken in zitten. En je kunt enkele bijdrages van gasten op de plaat verwachten, onder andere van Christian Lindskog van Blindside wiens geschreeuw in Anything Right te horen is. Dit nummer bevat ook een viool/cello arrangement. Natuurlijk, de productie van Howard Benson is vlekkeloos. Het album biedt variatie. Eén waarschuwing is op z'n plaats: Raak het boekje niet met zweterige vingers aan zoals ik deed. Want dan zul je alle papillaire lijnen van je vingerafdruk in wit op de zwarte inkt terug vinden. Goedkope kwaliteit voor zo'n geweldige release.

Sacred Life - Sacred Life,  Eigen Beheer

Dit is de debuut EP van pop punk band Sacred Life uit Hattem, Nederland. Het is al heel wat jaren geleden dat ik een Christelijke band uit mijn vaderland hoorde die in dit genre actief is. De band speelt muziek die doet denken aan Slick Shoes en de oude MxPx. Sacred Life bestaat nog niet zolang en ze hebben nog heel wat te leren maar de nummers zijn echt niet slecht. De kwaliteit van de opname is nogal slap en de zang kan niet altijd overtuigen maar de harmonieuze zang klinkt lekker. Wat je op dit plaatje hoort, is een jonge band die tot veel meer in staat is als ze er wat harder aan trekken. Ze hebben in ieder geval het enthousiasme dat nodig is. Er staan zes nummers op de EP die bijna 18 minuten vullen. Beste nummers zijn: 8051 Skate Park en My Job.

Fine China - You Make Me Hate Music, Tooth & Nail Records

Dromerige akoestische rock met ingetogen zang. Dat is de definitie voor Fine China op hun komende album You Make Me Hate Music. Het is muziek in het straatje van Starflyer 59 maar dan minder nostalgisch. Soms doet het me denken aan jaren tachtig rock bands zoals The Cure maar dan juist niet donker. De basis van de muziek is het getokkel van de gitaar die ondersteund wordt door keyboards/orgel terwijl je soms een elektrische gitaar mee kunt horen janken. En, natuurlijk, je kunt ook de assistentie van bas en drums horen. Het is niet bepaald energiek en slechts een enkele keer wordt het een beetje steviger zoals in Don't Say Nothing. Over het geheel genomen klinkt het album te monotoon om gedurende 38 minuten je aandacht vast te houden. Het is niet slecht. Ik bedoel, de kwaliteit is goed, maar mijn gedachtes dwalen te gemakkelijk weg. Voor achtergrond muziek is dat prima maar zelfs dan kan ik niet zeggen dat deze schijf mij van muziek doet houden. Als je van dromerige akoestische rock houdt...

Twothirtyeight - Regulate The Chemicals, Tooth & Nail Records

Twothirtyeight is een voor mij tot nu toe onbekende band. Regulate The Chemicals is hun komende album via Tooth & Nail Records. Het bevat emo rock muziek. Het is rauwe, sobere muziek. Je kunt twee gitaren horen die met elkaar in de clinch liggen terwijl de zuivere zang daar bovenuit komt. De gitaren variëren van rustig getokkel tot stevige uitbarstingen. De zanger wordt zo nu en dan ondersteund door meerdere stemmen voor een harmonieus geheel, zoals in Songs Will Write The Chords. Dit nummer wordt ook opgesierd door wat orkestratie, hoewel niet veel. De nadruk blijft op het rauwe, pure rock geluid. Regulate The Chemicals klinkt goed en hoewel het niet echt mijn favoriete stijl is zullen mensen die van dit soort muziek houden een nieuwe naam ontdekken waar ze naar uit kunnen kijken. Geef het een kans.

Betrayal - In Remembrance Of Me, Black & White Records

Het vorige album, Leaving Nevermore, markeerde de terugkeer van de metal band Betrayal van het begin van de jaren negentig. De oude Betrayal leverde twee albums af. Echter, de tijden waren veranderd en dat gold ook voor Betrayal na de terugkeer. De oude fans die de veranderingen niet bij konden benen werden teleurgesteld. Nu draait de vierde schijf van Betrayal in de speler en terwijl ik ontdek dat deze een stuk steviger is dan Leaving Nevermore met minder keyboards, is het me ook duidelijk dat het nog altijd muziek is voor de open minded metal fans. De muziek is een combinatie van metal riffs met drum loops, keyboards en vage geluiden. Soms werkt die combinatie, soms niet. Het eerste nummer bevat te abrupte overgangen zodat het klinkt alsof het uit verschillende fragmenten bestaat die aan elkaar geplakt zijn. Een beter voorbeeld is het volgende nummer waar de verschillende elementen beter bij elkaar passen. Eén van mijn favoriete nummers is Dark Laden waar de oude en nieuwe elementen het best gemixt zijn. Je kunt knapperig gitaarwerk horen in combinatie met breakbeat ritmes. Leaving Nevermore klonk meer alsof het voornamelijk op keyboards was geschreven waaraan later gitaren werden toegevoegd. Op In Remembrance Of Me klinkt het alsof componist Marcus Colon een tegenovergesteld proces heeft gevolgd. Het is meer metal maar wel voor mensen die daar met een onbevooroordeelde instelling tegenaan kijken. Je kunt het nauwelijks meer gothic noemen. Er staan zeven songs op het album van in totaal dertig minuten. Soms is het briljant, soms wat slapjes. Interessant is dat deze schijf enkel op donatie basis via de Betrayal website verkrijgbaar is. De opbrengsten zullen in de verdere productie van het album geïnvesteerd worden zodat dit project gratis in de handen van ongelovigen geplaatst kan worden.

Soul Embraced This Is My Blood, Solid State Records

Het vervolg op het album dat Soul Embraced via Clenched Fist Records uitbracht (For The Incomplete) bevat dertien death metal nummers. Soul Embraced is de band met twee leden van Living Sacrifice (Lance Garvin & Rocky Gray) en zanger Chad Moore. Terwijl Living Sacrifice hardcore en metal vermengt, zal Soul Embraced de metal fans een plezier doen met hun intense death metal. Terwijl het plaatje niet zo agressief is als de vorige, kun je uitstekend opgenomen metal horen. Het eerste nummer, I Fade Away, doet me denken aan In Flames, met het gebruik van zowel duidelijk verstaanbare death growls als zuivere vocalen. Maar op de rest van de plaat hoor je amper melodieuze zang. In muzikaal opzicht is er meer ruimte voor melodie dan op For The Incomplete maar er is minder ruimte voor snelle stukken. Alleen in het laatste nummer, Leech, wordt snelheid weer belangrijk. This Is My Blood is weer een geweldig werkje van deze band.

The Juliana Theory - Music From Another Room, Tooth & Nail Records

De nieuwe EP van The Juliana Theory presenteert vijf verschillende nummers die gedurende de carrière van de band geschreven werden. Tenminste, één van de vijf werd zelfs voor het oprichten van de band geschreven: Piano Song. Dit is het laatste nummer van de EP. En zoals de titel al suggereert is het een piano liedje. Het begint rustig maar de gitaren komen er later bij terwijl de piano constant te horen blijft, al mee pingelend. Er is een invloed van klassieke rock. Dit is een echt prachtig nummer, tekstueel een 'oude vriend' aanmoedigend. De EP bevat ook nieuwere nummers zoals This Is The End Of Your Life die na het Emotion Is Dead album werd geschreven. Gitaars zijn hier weer overheersend hoewel het zeer kalmpjes begint. Aan het eind kan ik drie verschillende lagen gitaar onderscheiden. Een ander nummer dat ik mag is Liability dat perfect op Emotion Is Dead had gepast. Er staan geen blunders op dit schijfje. Elk individueel nummer is mooi op zijn eigen manier. De opname kwaliteit is goed zoals je van deze band mag verwachten. De verpakking is sober. Maar de muziek telt.

The Deadlines - Fashion Over Function, Tooth & Nail Records

Terwijl het vorige album (Death And Life Of...) een band liet horen die horror elementen in hun muziek en verschijning verwerkte, kozen The Deadlines voor Fashion Over Function voor een rechttoe, rechtaan rock 'n roll benadering. Hun rockstar pretenties worden humoristisch bezongen door zanger Shaun Sundholm: "I want a stalker...I want someone to follow me around. I want to get your love letters in the mail. I want to see you ending up in jail. I want to be on the cover of your magazines" (in I Want A Stalker). Dit rockster imago wordt neergezet met een dikke knipoog. Muzikaal worden alle rock 'n roll clichés uit de kast getrokken. Als er geen moderne invloeden zouden zijn, zou je warempel denken dat het weer de jaren zestig zijn (niet dat ik die meegemaakt heb...). Er is niet zoveel variatie op Fashion Over Function als op de vorige plaat maar de productie is duidelijk beter. Een groot minpunt is dat de CD nog niet eens dertig minuten telt. Dit is muziek voor mensen die de gein van de rock 'n roll jaren waarin hun ouders opgroeiden willen herleven.

.rod Laver - In A Perfect World, BEC Recordings

Rod Laver is een kwartet dat een aantal albums op haar naam heeft staan. In A Perfect World is hun eerste album dat via BEC Recordings is verschenen. Hun stijl is rapcore. De constructie van de nummers is simpel: rustige stukken tijdens de verzen, stevig gitaarwerk in de refreinen. Terwijl ik naar het nummer luister dat de CD opent, Janet, moet ik denken aan POD, een invloed die niet zo verwonderlijk is gezien de populariteit van die band. Een Nirvana invloed is in Doctor Zaius waar te nemen. Enkele nummers klinken nogal op elkaar waardoor het moeilijk te zeggen is welke met kop en schouders boven de rest uit steken. De CD eindigt met een ballad. Het is enkel akoestische gitaar met orgel waaronder een breakbeat is gezet terwijl zanger Rudy Nielsen er rustig overheen zingt. De kwaliteit van deze plaat is prima maar ik mis wel dat kleine beetje extra om mij enthousiast te maken.

The Awakening - The Fourth Seal Of Zeen, Intervention Music

The Fourth Seal Of Zeen is het vierde album van The Awakening. Net als op voorgaande albums kun je songs horen die gecomponeerd, ontwikkeld en geproduceerd werden door  Ashton Nyte die het enige lid van deze gothic rock band is. Terwijl bands als Saviour Machine en Virgin Black nauw aan metal verwant zijn, ligt The Awakening duidelijk dichter bij de oorsprong van de gothic rock. De songs zijn een mengeling van donkere keyboards, wat piano, en slaggitaar. De zang van Ashton is vaak laag en diep en doet me enigszins denken aan Peters Steele (Type O Negative). Maar The Awakening is niet zo heftig als de hierboven genoemde bands. Je zou dit ook depressieve gestemde rock kunnen noemen. Niet dat de teksten deprimerend zijn maar er zijn zeker gevoelens van eenzaamheid en andere stemmingen aanwezig, zowel in tekst als muziek. Het is duistere muziek met duistere, poëtische teksten en een donker boekje vol stemmige foto's. Is dit niet de essentie van gothic? Feit is dat het album zeker de moeite waard is voor fans van de rustigere maar wel duistere soort gothic. Als je in de stemming bent tenminste...

Verschillende Artiesten - Brazilian Collection, Metal Mission

Dit compilatie album is een initiatief van het Braziliaanse magazine Metal Mission. De CD bevat dertien inzendingen van verschillende soorten metal bands. Hoewel ik een aantal namen die hier gepresenteerd worden herken, realiseer ik me ook dat de meeste mensen van buiten Brazilië nooit van ze gehoord hebben. Daarom is deze schijf wellicht een goede gelegenheid om de Braziliaanse scene en haar bands te leren kennen. Maar het is ook belangrijk om je te realiseren dat deze bands slechts een kleine greep vormen uit de hele berg van bands die daar rond huppelen. Hier is de lijst van bands die op deze verzamelaar staan:  Trino, The Joke, Dynasty, Resistance, Arcanjo, Empty Grave, Clemency, Skymetal, Moshab, Sacramento, Halleluyah, War Blade en Edson Boleti. Afhankelijk van je smaak zijn er interessante nummers te ontdekken. De geluidskwaliteit is over het geheel genomen niet het neusje van de zalm maar het gebrek aan superioriteit qua geluid wordt goed gemaakt door goede nummers. Er staan natuurlijk ook een aantal mindere nummers op de schijf maar de meeste zijn best aardig of zelfs echt cool. Het wordt me teveel om alle bands te noemen die je in de gaten moet houden. Als deze bands de kans krijgen om iets van echte kwaliteit op te nemen zullen ze geweldig aanwinsten voor de scene zijn. Goed initiatief!

Global Warning - Promotional Release Remix, Independent

Global Warning trekt weer de aandacht met een promotionele uitgave waardoor ze een platencontract hopen binnen te halen. Twee van de drie nummers stonden ook op de vorige promo maar ze zijn opnieuw gemixt. Beide songs liggen dicht tegen de originelen aan. Het nieuwe nummer heet Inside en ligt in het verlengde van de twee oudere nummers. Je kunt stevig ronkende metal riffs horen en ruige vocalen hoewel ze helder en verstaanbaar zijn. Het is best een aardig nummer hoewel het na een tijdje wel monotoon wordt. De geluidskwaliteit is goed.

Crushead - Explicit Content, Frozen Heart Music

De voorkant van dit album laat een jongen zien van wie de mond met plakband is dichtgeplakt. Toen ik het CD-doosje opende en het schijfje eruit lichtte, zag ik dezelfde tape eronder zitten. Maar, vrees niet, de band is niet het zwijgen opgelegd want er staan nog steeds geluiden en zang op dit album. Crushead is een Duits quintet die iets spelen dat je zou kunnen omschrijven als rap 'n roll. Zelf noemen ze het crunch 'n roll. Je kunt groovy rock muziek verwachten waarbij in de verzen vaak gerapt wordt terwijl de refreinen gewone zang bevatten. Enkele van de riffs neigen naar de metal, zoals in Glorify. Het meeste van hun materiaal is midtempo. Er staan ook een paar rustigere nummers op zoals het prachtige Last Chapter Ending. De CD eindigt met een relaxte breakbeat remix van Reason To Jump. De Christelijke identiteit van Crushead wordt duidelijk in de meeste teksten. Gelukkig is de kwaliteit van de schijf best behoorlijk goed waardoor het album prettig in het gehoor ligt. Het rockt en bevat variatie. Enkele nummers zijn best pakkend. Kortom, dit is best een verrassing uit Duitsland.

Kekal - The Painful Experience, THT Productions/Fear Dark/Clenchedfist Records

The Painful Experience is het derde album van de Indonesische band Kekal. Deze black metal band begon in 1995 en met hun vorige platen hebben ze een grote fanschare verzameld in de underground kringen. Hoewel ik al wat muziek van ze gehoord had, is dit album de eerste echte kennismaking. Op The Painful Experience is de hoofdmoot black metal, met militante stukken, gecombineerd met klassieke metal riffs. Het gitaarspel is uitstekend met strakke riffs en keurig gespeelde solo's. Enkele solo's klinken hysterisch, zoals de solo die net na het intro van After The Storm komt, maar dat past best bij de agressie van de muziek. De zang is schraperig, krassend, maar je kunt ook normale zang horen. Nummers als Mean Attraction en Crave For Solid Ground zijn goede voorbeelden van het kunnen van de band. Het album is niet de hele tijd extreem. Vooral naar het eind van de plaat wordt de variëteit groter. Het titelnummer bevat heel wat mooie melodieën en hoewel je black metal vocalen hoort, is het voornamelijk een progressief metal nummer. The Painful Experience bevat ook een echt ambient nummer a la Enya maar het is enkel instrumentaal en heeft een donkere atmosfeer. Qua songs heeft Kekal een uitstekend album afgeleverd. Qua geluid is de kwaliteit goed, maar niet uitstekend. In Nederland verkrijgbaar via Fear Dark: feardark@hotmail.com

Torman Maxt - The Foolishness Of God, Mars Hill Records

Vele jaren geleden was ik in een platenzaak om de rijen metal CD's door te neuzen tot mijn blik op een album van Torman Maxt viel met als titel Just Talking About The Universe... So Far. Ik herinner mij hoe ik twijfelde of ik het album wel of niet zou kopen. Ik luisterde er naar. En toen ik besloten had om het niet te kopen, begon ik weer te twijfelen. En dus: Ik luisterde er nogmaals naar. Echter, op het eind was de beslissing definitief en ging ik zonder CD huiswaarts, hoewel ik bleef twijfelen. Nu is hier het nieuwe album van Torman Maxt en ik realiseer me nu waarom ik indertijd zo vol twijfel zat. Dit is niet het soort muziek waar je een keer naar kunt luisteren en een mening over vormen. Je moet er telkens weer naar luisteren en na een tijdje zal het gaan groeien of weg ebben. Torman Maxt is een trio bestaande uit Tony, Dominic en Vincent Massaro. Hun muziek kan beschreven worden als progressieve rock met metal invloeden. The Foolishness Of God is tevens een gevarieerd album met stevige en rustige passages, maar al die tijd heel melodieus. Het gaat hier verder om een concept album waarbij de titel het thema is. Er zijn vier hoofdstukken. Het laatste hoofdstuk getiteld Foolishness bevat het meer dan tien minuten durende titelnummer dat de gedachte achter de CD uitlegt. Ook de voorkant van het album met daarop foto's van menselijke prestaties versus Gods offer door Jezus is hier een voorbeeld van. Dus, wat denk ik van dit album? Nou, eerst twijfelde ik maar ik ben er van gaan houden. Er staan enkele mooie nummers op het album en de kwaliteit van de opname is prima. Het zou voor mijn smaak wel ietsje steviger mogen.

Verschillende Artiesten - The Metal Rose Collection, Little Rose Productions

Little Rose Productions presenteert hier veertien Finse metalbands. Enkele daarvan hebben zichzelf al eens geïntroduceerd middels hun eigen CD's maar de meeste van deze bands ken ik enkel van naam. Metal is het sleutelwoord voor deze verzamelaar en je kunt het in verschillende vormen horen: death metal, melodic metal, power metal, nu metal, metalcore, black metal, thrash metal en rock 'n roll in het straatje van The Hellacopters. Er staan getalenteerde bands op het plaatje en de kwaliteit is over het algemeen goed. Van alle bands is het moeilijk te zeggen welke er boven uit steken want dat hangt van je smaak af. Persoonlijk ben ik geïnteresseerd in Worship Factory, Exlife, IX Syndicate, Icon Clan en Pulse. Andere bands op deze schijf zijn Immortal Souls, Oratorio, Hallowed, Tinnitus, C-Force, V.I.P., Anchor, Destination, Catrabbits. Ik kan enkel wensen dat mijn land zoveel talent kon presenteren. Laten we met z'n allen naar Finland emigreren! In Nederland verkrijgbaar via Fear Dark: feardark@hotmail.com

Join Mailing-List!